Chapter Title : വിസ്മയ 7 [Vashalan]

പറയണം, പാചകം പഠിക്കണം എന്നൊക്കെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ചേട്ടന്റെ മുഖം ഒന്ന് കാണേണ്ടതായിരുന്നു. ശരിക്കും ചേട്ടന്‍ പാചകം പഠിക്കാന്‍ താല്‍പര്യം ഉണ്ടോ? അതോ അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ട് പേടിച്ച് സമ്മതിച്ചത് ആണോ?"

​അബി: "പേടിയല്ല... പക്ഷെ അച്ഛൻ അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം പറയുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും

വിചാരിച്ചില്ല. നീയും അമ്മയും കൂടി അച്ഛനെ സോപ്പിട്ട് വച്ചിരിക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് അപ്പോഴേ മനസ്സിലായി."

​വിസ്മയ പതുക്കെ തല തിരിച്ച് അഭിയുടെ നഗ്നമായ തോളിലേക്ക് നോക്കി.

​വിസ്മയ: "അതിനെന്തിനാ ചേട്ടാ പേടിക്കുന്നത്? അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ, ചേട്ടൻ ഇതൊക്കെ പഠിക്കുന്നത് നല്ലതല്ലേ? അമ്മയ്ക്കും എനിക്കും ഇനി ചേട്ടന്റെ സഹായം വേണമെന്നുണ്ടെങ്കിലോ? അതിപ്പോ പാചകമായാലും... വേറെ എന്ത് കാര്യമായാലും."

​അവൾ അത് പറയുമ്പോൾ 'വേറെ എന്ത് കാര്യമായാലും' എന്ന വാക്കിന് ഒരു പ്രത്യേക ഊന്നൽ കൊടുത്തു. അബിക്ക് ആ നർമ്മം മനസ്സിലായെങ്കിലും അവൻ അത് വിട്ടുപിടിച്ചില്ല.

വിസ്മയ: "അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ചേട്ടൻ അടുക്കളയിലെ പണികളൊക്കെ അത്ര പെട്ടെന്ന് പഠിച്ചെടുക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. അമ്മയ്ക്കാണെങ്കിൽ ചേട്ടനെ പറ്റി പറയാൻ നൂറു നാവായിരുന്നു അല്ലോ. അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കും തോന്നി, ഇത്രയും താല്പര്യമുള്ള ചേട്ടനെ പതുക്കെ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു തുടങ്ങാമെന്ന്."

​വിസ്മയയുടെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരുതരം ഗൂഢമായ സന്തോഷം നിറഞ്ഞുനിന്നു. അബി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ മഴത്തുള്ളികൾ വീഴുന്ന വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നോക്കി. അമ്മയും വിസ്മയയും തന്നെ പറ്റി ഇത്രയധികം ചർച്ചകൾ നടത്തുന്നുണ്ടെന്നത് അവനെ വല്ലാതെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.

​അബി: "അമ്മ വെറുതെ പറയുന്നതാ... ഞാൻ അത്ര