Chapter Title : വിസ്മയ 7 [Vashalan]

കാര്യങ്ങളിൽ അവനും ഓരോ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഉണ്ടാവണം. ഇന്ന് സരസ്വതിക്ക് അത് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി കാണും."

​അച്ഛൻ വളരെ കാര്യമായിട്ടാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അമ്മയും വിസ്മയയും കൈമാറിയ  നോട്ടങ്ങളിൽ ഒരു ഗൂഢമായ അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ ചപ്പാത്തി അഭിയുടെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ അഭിയുടെ കൈകളിൽ

പതുക്കെ അമർന്നു.

​അമ്മ: "അതെ രാഘവേട്ടാ... മോൻ സഹായിക്കാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് പണിയൊക്കെ വലിയ എളുപ്പമാണ്. ഇനി എന്നും അഭിയെ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ കൂട്ടും."

​വിസ്മയ പതുക്കെ ചിക്കൻ കറി കൂട്ടി ചപ്പാത്തി കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ അഭിയോട് ചോദിച്ചു, "ചേട്ടാ... പാത്രം കഴുകിയപ്പോൾ  നനഞ്ഞോ? അതോ ക്ലീൻ ആയിട്ടാണോ കഴുകിയത്?"

​അമ്മയുടെ ഷോർട്സിൽ വെള്ളം തെറിച്ചതും താൻ അത് തുടച്ചുകൊടുത്തതും ഓർമ്മ വന്നപ്പോൾ അഭിയുടെ തൊണ്ടയിൽ ഭക്ഷണം കുടുങ്ങി. അവൻ പതുക്കെ വെള്ളം എടുത്തു കുടിച്ചു.

​"ഏയ്... സാരമില്ലടാ... നനഞ്ഞതൊക്കെ അമ്മ തന്നെ ഉണക്കിക്കോളും," അമ്മ വിസ്മയയെ നോക്കി വീണ്ടും ഒരു അർത്ഥം വെച്ചുള്ള ഡയലോഗ്

എറിഞ്ഞു.

​ഫ്ലാറ്റിലെ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിന് ചുറ്റും ഇരുന്ന് എല്ലാവരും രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. പുറത്ത് മഴയുടെ താളം മുറുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​അച്ഛൻ: "സരസൂ, ഇന്ന് കറിക്ക് നല്ല രുചിയുണ്ടല്ലോ. മസാലയൊക്കെ പാകത്തിന് പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു പ്രത്യേക ടേസ്റ്റ് വരുന്നുണ്ട്."

​അമ്മ: (അഭിയെ നോക്കി അർത്ഥഗർഭമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു) "അത് പിന്നെ, ഇന്ന് ഈ കറി ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ അബി കൂടെയുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. അവൻ കാര്യങ്ങൾ അടുത്തറിഞ്ഞു പഠിക്കാൻ ഇന്ന് നല്ല താല്പര്യം കാണിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ആ ഒരു പ്രത്യേകത കറിയിലും കാണും."

​അബി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചപ്പാത്തി കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അമ്മ ഉദ്ദേശിച്ചത് അടുക്കളയിൽ വെച്ച് നടന്ന

രംഗങ്ങളാണെന്ന് അവന് മാത്രം മനസ്സിലായി.

​വിസ്മയ: "അമ്മേ, അതൊക്കെ പോട്ടെ. അന്ന് നമ്മൾ സംസാരിച്ച കാര്യം ഓർമ്മയുണ്ടോ? ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ പാചകം ഒക്കെ ഞാൻ മാത്രം പഠിച്ചാൽ പോരാ, ചേട്ടനെയും കൂടി പഠിപ്പിക്കണം എന്ന്. അന്ന് അച്ഛനും അതിന് സമ്മതിച്ചതല്ലേ."

​വിസ്മയ ഇത് പറയുമ്പോൾ ടേബിളിനടിയിലൂടെ അവളുടെ നഗ്നമായ കാലുകൾ പതുക്കെ അഭിയുടെ കാലിന് മുകളിൽ