Chapter Title : വിസ്മയ 7 [Vashalan]

പറ്റിയോ?"

​അവൾ  അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് ചോദിച്ചു. പക്ഷേ അബി മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തറയിൽ കിടന്നിരുന്ന തന്റെ കൈലി തപ്പിപ്പിടിച്ചെടുത്തു. ഇരുട്ടിൽ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ

വേഗം ആ കൈലി ധരിച്ച് തന്റെ നഗ്നത മറച്ചു. സ്വന്തം അനിയത്തിയുടെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നനായി ഇരിക്കുന്നത് ഇപ്പോൾ അവന് വലിയൊരു ഭാരമായി തോന്നി.

​വിസ്മയ അപ്പോഴും നഗ്നയായിത്തന്നെ അവനെ നോക്കി കിടക്കുകയാണ്. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കുറ്റബോധമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു, പകരം അവനോടുള്ള ആ പഴയ സ്നേഹവും അല്പം മുൻപ് അനുഭവിച്ച സുഖത്തിന്റെ തളർച്ചയും മാത്രമായിരുന്നു.

​അബി: (വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) "വിസ്മയേ... നീ... നീ ആ ഷർട്ട് ഇട്. നേരം വെളുക്കാറായി."

​അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വിറയലും ഗൗരവവും കണ്ടപ്പോൾ വിസ്മയയ്ക്ക് കാര്യം ഏകദേശം മനസ്സിലായി. അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് തുറന്നു കിടന്നിരുന്ന തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ഓരോന്നായി ഇടാൻ തുടങ്ങി.

​വിസ്മയ: "ചേട്ടന് ഇപ്പോൾ കുറ്റബോധം തോന്നുന്നുണ്ടല്ലേ? നമ്മൾ ചെയ്തത് തെറ്റാണെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?"

​അബി ജനലിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. അവന് അവളോട് കണ്ണിൽ നോക്കി സംസാരിക്കാൻ ധൈര്യമില്ലായിരുന്നു. താൻ ആഗ്രഹിച്ചതും അനുഭവിച്ചതും ഒരു സ്വപ്നം പോലെ തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും, അതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ അവനെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി. വിസ്മയ പതുക്കെ അവന്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് തോളിൽ കൈവെച്ചു.

അഭിയുടെ  ഗൗരവം കണ്ടപ്പോൾ വിസ്മയയ്ക്ക് അവന്റെ മനസ്സ് മനസ്സിലായി. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച്, ആശ്വസിപ്പിക്കാനെന്നപോലെ മൃദുവായി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​വിസ്മയ: "ചേട്ടൻ എന്തിനാ വെറുതെ

വിഷമിക്കുന്നത്? ചേട്ടൻ നിർബന്ധിച്ചിട്ടൊന്നുമല്ലല്ലോ ഇതൊക്കെ നടന്നത്. എനിക്കും