Chapter Title : വിസ്മയ 7 [Vashalan]
കൂടി സമ്മതമായിട്ടല്ലേ... എനിക്കും ഇത് ഇഷ്ടമായിട്ടല്ലേ നമ്മൾ ചെയ്തത്. പിന്നെന്തിനാ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ കുറ്റബോധം തോന്നുന്നത്?"
അബി കുറച്ചുനേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ ജനലിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി അങ്ങനെ കിടന്നു. അവളുടെ വാക്കുകൾ അവന് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം നൽകിയെങ്കിലും, ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമം പൂർണ്ണമായി മാറിയിരുന്നില്ല.
അബി: "നീ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരിക്കാം... പക്ഷേ, അപ്പോഴത്തെ ആ ഒരു സുഖത്തിൽ ഞാൻ എല്ലാം മറന്നുപോയി. നമുക്ക്... നമുക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ച് പിന്നീട് സംസാരിക്കാം. നീ ആ ഡ്രസ്സ് ശരിക്കും ഇട്. ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് രാവിലെ സംസാരിക്കാം."
അവൻ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. ആ രാത്രിയിലെ സംഭവങ്ങൾ ഒരു സിനിമ പോലെ അവന്റെ ഉള്ളിലൂടെ മിന്നിമറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിസ്മയ തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ എല്ലാം കൃത്യമായി ഇട്ടു. അവൾക്ക് അവനോട് യാതൊരു നീരസവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, അബിയോട് മുമ്പത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ അടുത്തു എന്ന് തോന്നുമായിരുന്നു അവൾക്ക് അപ്പോൾ.
അവൾ പതുക്കെ അബിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിക്കിടന്നു. അവന്റെ പുറകിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ നെഞ്ചിന്റെ ചൂട് അഭിയുടെ പുറത്ത് അറിയാമായിരുന്നു.
"ഗുഡ് നൈറ്റ് ചേട്ടാ..." അവൾ അവന്റെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
അബി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും അവളുടെ ആ കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിൽ അവന് അറിയാതെ തന്നെ അവന്
ശാന്തനായി. പുറത്ത് മഴയുടെ ശബ്ദം കുറഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജനലിലൂടെ തണുത്ത കാറ്റ് മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് അരിച്ചുകയറി. ആ തണുപ്പിലും അവർ പരസ്പരം പടർന്നു കിടക്കുന്ന ചൂടിൽ പതുക്കെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.
രാവിലെ നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ തങ്ങൾ എങ്ങനെ പരസ്പരം അഭിമുഖീകരിക്കും എന്ന
💬 Comments
View all comments