Chapter Title : വിസ്മയ 8 [Vashalan]

മേത്ത് മുട്ടുമ്പോൾ കൈകളൊന്നും

പേടിച്ച് വിറയ്ക്കില്ലല്ലോ?"

അബി ഒന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ഇല്ല അമ്മേ... ഇനി വിറയ്ക്കില്ല."

അമ്മ പായസം നിറച്ച ഗ്ലാസുകൾ അവന് നേരെ നീട്ടി. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "മോന് എന്നെ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും തൊടാം കേട്ടോ... എനിക്ക് അതിൽ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല," വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ അത്രയും കൂടി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അവനെ റൂമിലേക്ക് വിട്ടു.

കയ്യിൽ പായസ ഗ്ലാസുകളുമായി അബി വിസ്മയയുടെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ട്യൂഷൻ സാറിന്റെ മുന്നിൽ വിസ്മയ എന്താണ് കാണിച്ചുകൂട്ടുന്നത് എന്നറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷ അവനിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.

അബി കയ്യിൽ പായസ ഗ്ലാസുകളുമായി വിസ്മയയുടെ മുറിയുടെ വാതിക്കലേക്ക് നടന്നു. മുറിയുടെ വാതിൽ പകുതി ചാരിയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അകത്ത് ശിവശങ്കർ

സാറിന്റെ പരുങ്ങലോടെയുള്ള ശബ്ദം വളരെ നേർത്തു കേൾക്കാം. അബി പതുക്കെ കാൽപ്പെരുമാറ്റം മാറ്റിവെച്ച് വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി.

അവിടെ നടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അബിയുടെ ശ്വാസം ഒന്നു നിലച്ചുപോയി.

ശിവശങ്കർ സാർ സ്റ്റഡി ടേബിളിന് മുന്നിലെ കസേരയിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. വിസ്മയ ടേബിളിന്റെ സൈഡിൽ സാറിന്റെ തൊട്ടടുത്തു ചേർന്ന്, ഏതാണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കസേരയുടെ വശത്തേക്ക് ചാരിയാണ് നിന്നിരുന്നത്. ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന പുസ്തകത്തിലെ പേജിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി അവൾ വീണ്ടും എന്തോ സംശയം ചോദിക്കുകയായിരുന്നു.

അവൾ ഇട്ടിരുന്ന കുർത്തയുടെ മുകളിലത്തെ ബട്ടൺ അയഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നതുകൊണ്ട്, ആ നിൽപിൽ അവളുടെ കൊഴുത്ത മുലകളുടെ വിടവ് ശിവശങ്കർ സാറിന്റെ മുഖത്തിന് തൊട്ടുമുന്നിൽ കൃത്യമായി

വെളിപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സാറിന്റെ കസേരയുടെ അത്രയും അടുത്തായതുകൊണ്ട്, അദ്ദേഹത്തിന് നോട്ടം മാറ്റണമെങ്കിൽപ്പോലും കണ്ണ് പൂർണ്ണമായും