Chapter Title : വിസ്മയ 9 [Vashalan]

സന്തോഷം, അബി. നിങ്ങൾ രണ്ടാളും പഴയതുപോലെ ആയാൽ അത് ഞങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു

സന്തോഷമായിരിക്കും."

അന്നേരത്തെ ആ സംഭാഷണത്തിന് ശേഷം അവർ ഡിന്നർ ഒരുക്കാനുള്ള ബാക്കി പണികളിലേക്ക് മുഴുകി. പണികൾക്കിടയിലും അമ്മയുടെ കൂടെ അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ ചന്തികളിലും തുടകളിലും തൊടാനും തടവാനും അബി ഒട്ടും മടി കാണിച്ചില്ല. സരസ്വതി ഇതൊക്കെ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു; അവൾ ഓരോ തവണയും അബിയുടെ കൈകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ തട്ടുമ്പോൾ ചെറുതായി ഒന്ന് വിറയ്ക്കുകയും, കൂടുതൽ അടുത്ത് നിന്ന് അവനെ പ്രലോഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

പണികളെല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സരസ്വതി അബിയോട് രാഘവനെയും വിസ്മയയെയും ഡിന്നറിന് വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അതിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, തങ്ങൾക്കിടയിലെ അകൽച്ച മഞ്ഞുപോലെ ഉരുകിത്തീരുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ, സരസ്വതി അബിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി ഒന്നു

ചോദിച്ചു: "മോനേ... നീ നേരത്തെ റൂമിൽ നിന്ന് വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ, ഞാൻ ചോദിക്കട്ടെ, നീ എന്തെങ്കിലും കണ്ടായിരുന്നോ?"

ആ പെട്ടെന്നുള്ള ചോദ്യം അബിയെ ഒന്ന് ഞെട്ടിച്ചെങ്കിലും, അമ്മയുമായുള്ള പുതിയ സൗഹൃദവും ആത്മവിശ്വാസവും അവന് മറുപടി പറയാനുള്ള ധൈര്യം നൽകി. അവൻ ലജ്ജയോടെ ഒന്നു ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് തലയാട്ടി 'ഉവ്വ്' എന്ന് സമ്മതിച്ചു.

അത് കണ്ട സരസ്വതി അവനിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി അടുത്ത് വന്ന്, അവന്റെ മുഖം തൻ്റെ കൈകൾക്കിടയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "എടാ... അത് പിന്നെ, പെട്ടെന്നുണ്ടായ ആ ഒരു മൂഡിൽ ഞങ്ങൾ അങ്ങ് ലയിച്ചു പോയതാണ്. നിനക്ക് ഞങ്ങളോട് പരാതിയോ പരിഭവമോ ഒന്നുമില്ലല്ലോ?"

അബി അമ്മയോട് കൂടുതൽ ചേർന്നുനിന്ന്, തീർത്തും പക്വമായ ഒരു സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:

"അമ്മേ, നിങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളുടെ സന്തോഷം കാണാനല്ലേ