Chapter Title : വിസ്മയ 9 [Vashalan]

പറഞ്ഞു. പുറത്തുനിന്ന് അമ്മ അവളെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വിളിച്ചപ്പോഴും അവൾ അത് വേണ്ടാ എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അവളുടെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന പിണക്കത്തിന്റെ കാരണം അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും മനസ്സിലായിരുന്നു.

അബി നേരത്തെ കണ്ട വിസ്മയയല്ല ഇപ്പോൾ അവിടെ കിടക്കുന്നത് എന്ന് അവന് തോന്നി. അവൻ അവളുടെ അടുത്തുചെന്ന് ഇരുന്നുകൊണ്ട്, "എനിക്ക് വേണ്ടി ഒന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കൂ" എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. എന്നാൽ അവൾ അത് നിരസിച്ചുകൊണ്ട്, "ഞാൻ കാരണം സ്വയം ദേഷ്യമുള്ളവർ ആരും എന്നെ വിളിക്കാൻ

നിൽക്കണ്ട" എന്ന് പറഞ്ഞു.

അതുകേട്ട അബി, "എനിക്ക് നിന്നോട് ഇപ്പോൾ ദേഷ്യമൊന്നുമില്ല, നീ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വന്നാൽ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വലിയ സന്തോഷമാകും" എന്ന് മറുപടി നൽകി.

"ഓ, അപ്പോൾ അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനാണോ ചേട്ടൻ ഇപ്പോൾ നുണ പറഞ്ഞത്?" വിസ്മയ പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.

അബി ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, "ഞാൻ നുണയല്ല പറഞ്ഞത്, സത്യമാണ് പറഞ്ഞത്. എനിക്കും നിന്നെപ്പോലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒക്കെയുണ്ട്. പക്ഷേ ഇതൊക്കെ തെറ്റാണോ എന്ന് എന്റെ മനസ്സിൽ എവിടെയോ ഒരു സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു, അത് മാറാൻ കുറച്ച് സമയമെടുത്തു. ഞാനൊരു ആണാണ്, എന്നിലും കാമമുണ്ട്. പിന്നെ ഇതൊക്കെ കൂടുതൽ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, ഈ തെറ്റും ശരിയും ഒക്കെ നമ്മൾ ഉണ്ടാക്കിയതാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ ഇത്

തെറ്റാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. അന്ന് സംഭവിച്ചത് ആ ഒരു മൂഡിൽ സംഭവിച്ചുപോയതാണ്, പക്ഷേ അതിനുശേഷം എന്റെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കാൻ ഞാൻ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇപ്പോൾ അതെല്ലാം മാറിവരുന്നുണ്ട്."

അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ ചന്തിയിൽ പതിയെ തഴുകി. ആ