Chapter Title : വിസ്മയ 9 [Vashalan]
ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. വിസ്മയയുടെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യം അയാളെ കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥനാക്കി. അവൾ അത്ഭുതം നടിക്കുകയാണെന്ന് അല്പമെങ്കിലും സംശയിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം അത്രമേൽ നിഷ്കളങ്കമായിരുന്നു അവളുടെ മുഖഭാവം. അടിവസ്ത്രത്തിലെ ആ നനവ് അവളെ കൂടുതൽ ആകർഷിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അറിയാതെ സർ കസേരയിൽ ഒന്നുകൂടി ആണ്ടുപോയി. അയാളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കൂടി, നാവിന്റെ അറ്റത്ത് വന്നിരുന്ന മറുപടികൾ പോലും ആ നിഷ്കളങ്കതയ്ക്ക് മുന്നിൽ വിറച്ച് പുറത്തു വരാതെ തങ്ങിനിന്നു.
സാർ വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യത്തിന്
നേരെ ഉത്തരം പറയാൻ അയാൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല. അയാൾ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി, കസേരയുടെ കൈപ്പിടികളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അയാളുടെ ശബ്ദം വളരെ നേർത്തതായിരുന്നു, ഒരു അധ്യാപകൻ വിദ്യാർത്ഥിനിയോട് പറയേണ്ട വാക്കുകളല്ല അത്.
"അത്... വിസ്മയാ... അത്... എനിക്ക് കൃത്യമായി അറിയില്ല..." അയാൾ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു. "എന്റെ ശരീരം... അതെനിക്ക് അനുസരണയില്ലാതെ പെരുമാറുകയാണ്. നിന്റെ സാമീപ്യം കൊണ്ട് എനിക്ക്... എനിക്ക് വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥത തോന്നുന്നു. ഇതെന്താണെന്ന് നീ അന്വേഷിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ഇതൊരുപക്ഷേ... ഒരുപക്ഷേ തെറ്റായിരിക്കും."
അയാൾ ഒന്ന് നിറുത്തി, തന്റെ നനഞ്ഞ അടിവസ്ത്രത്തിലേക്ക് നോക്കാതെ മുഖം വെട്ടിച്ചു. "ഇതിനെപ്പറ്റി നീ കൂടുതൽ ചോദിക്കരുത്. എനിക്ക്... എനിക്ക് ഇപ്പോൾ
ശ്വാസം പോലും കിട്ടുന്നില്ല."
അയാൾക്ക് അവളോട് ദേഷ്യപ്പെടാനോ, അവളെ അവിടെ നിന്ന് മാറ്റാനോ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഈ അവസ്ഥ അവൾക്ക് കാണാമെന്നും, അവൾക്ക് അത്ഭുതം തോന്നുന്നുണ്ടെന്നും അറിയുമ്പോഴും അയാൾക്ക് ആ കാമ ലീലയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരു മാർഗ്ഗവുമില്ലായിരുന്നു. വിസ്മയയുടെ ആ ചോദ്യം അയാളെ കൂടുതൽ പ്രതിസന്ധിയിലാക്കി, കാരണം അവൾ ചോദിക്കുന്ന ഓരോ
💬 Comments
View all comments