Chapter Title : വിസ്മയ 9 [Vashalan]

അവൾക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി—ഈ അധ്യാപകൻ ഇനി തന്റെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണത്തിലാണെന്ന്. അവൾ തന്റെ നനഞ്ഞ കൈകൾ സറിന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് നേരെ ഉയർത്തിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു നിഗൂഢമായ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു, "സാർ പേടിക്കണ്ട... സാറിന് ഇത്രയും സുഖം കിട്ടിയല്ലോ! ഇനി നമുക്ക് ഇത് വൃത്തിയാക്കണ്ടേ?"

വിസ്മയയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും സർ കസേരയിൽ തല താഴ്ത്തിയിരുന്നു. ആ വലിയ കുണ്ണയുടെ തളർച്ചയ്ക്കിടയിലും, നടന്ന കാര്യങ്ങൾ അയാളെ വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. ഒരു അധ്യാപകനായ താൻ തന്റെ

വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ മുന്നിൽ ഇത്രയും അധഃപതിച്ചു പോയല്ലോ എന്ന ചിന്ത അയാളെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു.

"വിസ്മയാ..." അയാൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. "എനിക്ക്... എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, എനിക്ക് വലിയൊരു കുറ്റബോധവുമുണ്ട്. നീ... നീ ഇതൊന്നും ആരോടും പറയരുത്. ഇനി എനിക്ക് നിന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. എന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമാണ്. നിന്നെപ്പോലെ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ മുന്നിൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെയായിപ്പോയത്... അതൊരു തെറ്റാണ്."

അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ നിസ്സഹായതയും നാണക്കേടും നിഴലിച്ചു നിന്നു. പക്ഷേ, അതേസമയം അയാളുടെ ഉള്ളിലെ കാമം പൂർണ്ണമായും അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. അവളെ ഇനിയും കാണുമ്പോൾ തനിക്ക് ഇതേ അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാവുമോ എന്ന ഭയം

അയാളെ അലട്ടി.

വിസ്മയ അപ്പോഴും ഒന്നും അറിയാത്തവളെപ്പോലെ, നിഷ്കളങ്കമായ മുഖത്തോടെ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി ചേർന്നുനിന്നു. അവൾ തന്റെ കൈകളിലെ ആ ദ്രാവകം സാവധാനം തുടച്ചുമാറ്റിക്കൊണ്ട് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു:

"സാർ എന്തിനാ ഇത്രയും വിഷമിക്കുന്നത്? ഞാൻ എന്തിനാ സാർ ഇത് ആരോടെങ്കിലും പറയുന്നത്? സാർ എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ട അധ്യാപകനാണ്. സാറിന്