Chapter Title : വിതച്ചതേ കൊയ്യൂ പാർട്ട് 1 [കാമദേവൻ]

അവൾ തല താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചു.

ഞാൻ ചിരിച്ചു, മമ്മിയെ നോക്കി ചിരിക്കുകയാണെന്ന് മമ്മി അറിയാൻ പാകത്തിന്, "മമ്മി ആഗ്രഹിച്ച, തനിച്ചുള്ള സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ജീവിതം, അതു തന്നെയല്ലേ മമ്മിക്ക് ലഭിച്ചത്? ഇപ്പോൾ മമ്മി ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ, കുറ്റപ്പെടുത്താൻ സുഹൃത്തുക്കളില്ല, സ്വന്തം മകനില്ല... വിതച്ചതേ കൊയ്യൂ എന്ന് പറഞ്ഞ് മമ്മിയെ എനിക്ക് എന്തുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ പുറത്താക്കിക്കൂട?"

ശകാരിച്ചതായി തോന്നിയ എന്റെ ചിരിയിൽ എന്നെ നോക്കി മമ്മി മറുപടി പറഞ്ഞു, "നിനക്ക് അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല, കാരണം, ഞാനല്ലാതെ വേറെ ആരാ നിനക്ക് ഉള്ളത്?"

"അത് മമ്മിയുടെ മാത്രം വെറും തോന്നലാണ്. കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷമായി ഞാൻ മമ്മിയിൽ നിന്ന് അകന്ന് എനിക്കായി പുതിയ ഒരു ജീവിതം ഉണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഞാൻ മമ്മിയുടെ ലോഞ്ചിൽ ഇരിക്കാതെ മമ്മി എന്റെ ലോഞ്ചിൽ ഇരിക്കുന്നു? "

"അപ്പോ നീ നിൻ്റെ മമ്മിയെ പുറത്താക്കാൻ പോകുകയാണോ?" മമ്മി ദേഷ്യപ്പെട്ട് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ ദേഷ്യത്തോടെ മമ്മിയെ നോക്കി, "ഇല്ല, ഞാൻ മമ്മിയെ ഇനിയും സഹിക്കുകയാണെങ്കിൽ തന്നെ എനിക്ക് അതിൽ നിന്ന് എന്ത് ഗുണം ഉണ്ടാകും എന്ന് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു."

മമ്മി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും, കൈ ഉയർത്തി മമ്മിയെ ഞാൻ തടഞ്ഞു, "മമ്മി ഇപ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കോളൂ, എനിക്ക് കുറച്ച് സമയം വേണം, ഞാൻ മമ്മിയെ വിളിക്കാം."

ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി ഇരുന്ന ശേഷം മമ്മിഎഴുന്നേറ്റ് മുൻവാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. എന്നെ കടന്നുപോകുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ മമ്മിയെ വിളിച്ചു. "മമ്മി" മമ്മി വാതിൽക്കൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

"ഇന്ന് ഇപ്പോൾ പെട്ടന്ന് കണ്ടപ്പോൾ കുറച്ച് സർപ്റൈസ്ഡ് ആയിപ്പോയി, എനിക്ക് കുറച്ച് ദിവസം വേണം, ഞാൻ വിളിക്കാം."

മമ്മി എൻ്റെ കണ്ണുകളിലൂടെ എൻറെ മനസ്സിലേക്ക് നോക്കി, പിന്നീട് എന്തോ തീരുമാനമെടുത്തതു പോലെ പറഞ്ഞു, "ശരി ജെയിംസ്," മമ്മി തിരിഞ്ഞ് കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.

ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് കയറി, സംഭവിച്ചതെല്ലാം ഒന്നുകൂടി മനസ്സിൽ ഓർത്തു. ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് മണിക്കൂറുകളോളം ആലോചിച്ച് പുതിയ പദ്ധതികൾ ആവിഷ്കരിച്ചു, വളരെ കുറച്ചുപേർക്ക് മാത്രം പരിഗണിക്കാൻ ധൈര്യമുള്ള, ശ്രമിച്ചാലും അപൂർവമായി മാത്രം നേടാനാകുന്ന ചിലത്. ***

അടുത്ത കുറച്ച് ദിവസങ്ങളിൽ ഇനി എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്നതിന്റെ