Chapter Title : വിത്തുകാള 1 [Rathi Devan]

അത് നമ്മടെ കുഞ്ഞാണ്. മറ്റാരും ഇതറിയില്ല. ഇനിയും നീയെന്നെ അനുസരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അധികനാൾ നീയെന്നെ ജീവനോടെ കാണില്ല. ഗര്‍ഭിണിയായികഴിഞ്ഞ ശേഷം മാത്രം നീ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി. അതിനു മുൻപുള്ള ഒരു കാര്യവും ഞാൻ ചോദിക്കില്ല. "

ആ വാക്കുകളിലെ മൂർച്ചയും ദൃഢതയും വിജയമ്മ തിരിച്ചറിഞ്ഞു . അവളാകെ ധര്‍മ്മസങ്കടത്തിലായി?.എന്താണ് താൻ ചെയ്യേണ്ടത്? ഏതെങ്കിലും സ്ത്രീ ഇത്തരം ഒരവസ്ഥയിലൂടെ കടന്നു പോയിട്ടുണ്ടാകുമോ? ചിന്താ ഭാരത്താൽ തലക്കു തീ പിടിക്കും പോലെ തോന്നി അവൾക്ക് .

മഹാഭാരതം പോലുള്ള ഇതിഹാസങ്ങേലെടുത്ത് പരിശോധിച്ചാൽ കാണാം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിലുണ്ടാകുന്ന ചില പ്രശ്നങ്ങൾ അയാളുമായി ഒരിക്കലും യാതൊരു തരത്തിലും ബന്ധപ്പെടേണ്ടതില്ലാത്ത മറ്റൊരു വ്യക്യതിയുടെ ജീവിതത്തെ ആകെ മാറ്റി മറിച്ചു കളയുന്ന ചില കഥകൾ. ഇവിടെയും അത് സംഭവിച്ചു. നാഴികകൾക്കപ്പുറം ഒരു ജില്ലയിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന രാജൻ എന്ന വ്യക്തിക്കുണ്ടായ മനോവിഭ്രാന്തി അങ്ങകലെ നിഷ്കളങ്കനായി ജീവിച്ച ഒരു യുവകോമളന്റെ ജീവിതത്തിൽ വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങൾ വളരെ വിചത്രമായിരുന്ന. പഴമക്കാർ പറയുമ്പോലെ ഓരോ നിയോഗങ്ങൾ.

വിനയന്റെ അച്ഛമ്മക്ക് വയസ്സ് എഴുപത്തഞ്ചു കഴിഞ്ഞു. വാർധക്യ സഹജമായ ചില അസുഖങ്ങൾ അവർക്ക് ഒരു ഇൻജെക്ഷൻ നൽകാനാണ് വിജയമ്മ ആദ്യമായി വിനയന്റെ വീട്ടിൽ എത്തുന്നത്.സമയം സന്ധ്യയാവാറായിരുന്നു. ഇൻജെക്ഷൻ കഴിഞ്ഞു അവർ പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോഴാണ് വിനയൻ കോളേജിൽ നിന്ന് വന്നു കയറുന്നത്. ഇരുട്ട് വീഴാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

"മോനാ?" വിജയമ്മ വിനയന്റെ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു.

"അതെ"

"നേരം ഇരുട്ടി. ഒന്നെന്റെകൂടെ വീട് വരെ അയക്കമോ?'

"അതിനെന്താ? എടാ, നീ ബുക്ക് അവിടെ വെച്ച് സിസ്റ്ററെ ഒന്ന് വീട് വരെ ആക്കി കൊടുക്ക്."

ആ നാട്ടിലെ ഏതൊരു ചെറുപ്പക്കാരനും കൊതിച്ചിരുന്ന അവസരം. പക്ഷെ വിനയന് അതൊട്ടും ഇഷ്ടമായില്ല. അച്ഛനെ ധിക്കരിക്കാനും വയ്യ. മനസില്ല മനസോടെ അവ അവർക്കൊപ്പം ഇറങ്ങി.

വീടെത്തും വരെ വിജയമ്മ (അവരുടെ ബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ വിനയൻ അവരെ അങ്ങിനെയാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.)അവനോട് പലതും ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. കോളേജിനെ പറ്റി ,പഠനകാര്യങ്ങൾ. അങ്ങിനെ പലതും.എല്ലാറ്റിനും സങ്കോചത്തോടെ ഒറ്റവാക്കിലുള്ള മറുപടി. വീടെത്തിയപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു " കേറിയിരിക്ക്, ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോകാം." വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ അതിവേഗം നടന്നു നീങ്ങി.

പല