Chapter Title : വിത്തുകാള 8 [Rathi Devan] [Climax]

വല്യമ്മ ഇപ്പോഴും അവനോട് സ്വന്തം മകനോടെന്ന പോലെ തന്നെയാണ് പെരുമാറുന്നത്. ഗൗരി അവിടെയുള്ള ഒരു ദിവസം അവൾ ഒറ്റക്കെന്ന ചിന്തയിൽ അവളെ കളിക്കാനായി പോകുമ്പോൾ ഓർക്കാപ്പുറത്ത് ഒരു മഴപെയ്തിരുന്നു. കനത്ത ഒരു മഴ.അവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍ വല്ല്യമ്മയും ചെറിയമ്മയും ഒക്കം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു .ആകെ നനഞ്ഞ തന്നെ അവർ തന്നെയാണ് നിർബന്ധിച്ചു തോർത്തി തന്നത്.

"ഈ മുട്ടൻ വല്യേക്കരനെയാണോ തോർത്തികൊടുക്കുന്നത്" എന്ന് ഗൗരി ചോദിച്ചപ്പോൾ " മക്കൾ എത്രവലുതായാലും മക്കൾ തന്നെ" എന്നാണ് വല്യമ്മ പറഞ്ഞത്. തോർത്തുമ്പോൾ പലതവണ അവരുടെ മുലകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ തട്ടിയിരുന്നു.പക്ഷെ അപ്പോഴൊന്നും ഇത്തരം ഒരു വിചാരം മനസ്സിൽ വന്നിട്ടില്ല. കുട്ടിക്കാലത്തു അവരുടെ മുന്നിൽ മുടി ചീകാനും പൗഡറിടാനും നിന്ന് കൊടുക്കുമ്പോഴുള്ള അതെ നിഷ്കളങ്ക ഭാവമായിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ ആ നിഷ്കളങ്കത നഷ്ടമാവുകയാണ്. വല്യമ്മയുടെ മത്തങ്ങാ കുണ്ടികളുടെയും ഉരുണ്ട കണിവെള്ളരി പോലെയുള്ള മുലകളുടെയും കാഴ്ച അവന്റെ സമനില തെറ്റിക്കുന്നു.കുനിഞ്ഞുള്ള ആ നില്പിൽ തന്നെ അവരുടെ മുണ്ടു പൊക്കി പൂറിനുള്ളില്‍ കയറ്റി കളിച്ചാലോ എന്നവൻ ചിന്തിച്ചു പോയി.എങ്കിലും അവൻ സംയമനം പാലിച്ചു.

"ഇന്നത് മതി " കുറച്ചു ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വല്യമ്മ പറഞ്ഞു. രണ്ടു പേരും പുല്ലു പറി നിർത്തി. വല്യമ്മ അകത്തു പോയി സോപ്പ് എടുത്ത് പുറത്തു വന്നു.

"ഇന്നാ ,കൈ കഴുകി കളയ് . ഞാനിത്തിരി ചായ ഉണ്ടാക്കട്ടെ"

സാധാരണ ഗതിയിൽ അവൻ വേണ്ടെന്നു പറയും. വല്യമ്മയുടെ അടുത്ത് കുറച്ചു കൂടി നില്കാമെന്ന ചിന്തയിൽ അന്ന് അവൻ ചായ വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞില്ല. അവൻ കൈ കഴുകിക്കഴുകി വരാന്തയിലേക്ക് കയറി.

അകത്ത് വല്യമ്മ തേങ്ങ ചിരവുന്ന ശബ്ദം. അവൻ മുൻവാതില്‍ ചാരി അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. വല്യമ്മ അടുക്കളയിൽ ചിരവയിലിരുന്നു തേങ്ങാ ചിരകുകയാണ്. കുന്തിച്ചാണ് ഇരിപ്പ്. മുണ്ട് മുട്ടിനു മീതെ കയറ്റി ചുരുട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനുള്ളിലൂടെ പാൽതുടകളുടെ കുറച്ചു ഭാഗം പുറത്തു കാണാം. ചിരകുന്നതിന്റെ താളത്തിനനുസരിച്ച് അവരുടെ വലിയ മുലകൾ ഇളകിയാടുക്കുന്നു. ബ്ലൗസിനും മുണ്ടിനും ഇടയിലുള്ള മിനുമിനുത്ത വയർ. ഒരു നാല്പത്തഞ്ചുകാരിയുടെ വയറാണെന്നു കണ്ടാൽ പറയില്ല.

തേങ്ങാ ചിരകി കഴിയും വരെ അവൻ അവരുടെ ഓരോ അവയവവും