Chapter Title : വിയർപ്പൊഴുകുന്ന ദൂരങ്ങൾ 4 [ഫ്ലോക്കി കട്ടേക്കാട്]

പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കുന്ന സമൂഹം എനിക്കെന്തിനാ? എനിക്ക് നിന്നോട് പ്രണയം തന്നെ ആണ്. എന്റെ ആവിശ്യങ്ങളെ പറയാതെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുള്ള നിന്നെ ഞാൻ പ്രണയിക്കുന്നതിൽ എന്താണ് തെറ്റ്. എന്റെ മനസ്സിലെ കാമനകൾക്ക് നിന്റെ രൂപം കാണുന്നതിൽ എന്താണ് തെറ്റ്.? കുറഞ്ഞപക്ഷം ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ നീതി പുലർത്താൻ തുടങ്ങിലുകയല്ലേ......//

//അതേ അനീഷ്, മരിച്ചു മണ്ണടിഞ്ഞു സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഹൂറിയാകണ്ട എനിക്കു, എനിക്ക് ഭൂമിയിലെ കാമനകൾ നിറഞ്ഞ പൂറി ആയാൽ മതി //

ഇത്ത ചുണ്ടുകൾ അടർത്തി, പാതി തുറന്ന ഇത്തയുടെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ പുറച്ചു വരുന്ന നിശ്വാസം!!! മദ്യം മണക്കുന്ന ആ ചൂട് നിശ്വാസം ഞാൻ വാ തുറന്നു എന്റെ വായിലേക്ക് വാങ്ങി.... സ്വർഗ്ഗനുഭൂതി എന്നതിനൊരു നിമിഷം ഭൂമിലോകത്തുണ്ടെങ്കിൽ അതാ നിമിഷമാണ്. ഇത്തയുടെ നിശ്വാസത്തിന്റെ ചൂടും ഗന്ധവും എന്നിൽ മറ്റൊരു വികാരം നിറച്ചു.... കാമം തുളുമ്പുന്ന വികാരം..

ഞാൻ എന്റെ വാ കൂടുതൽ തുറന്നു. അതെന്തിനാണെന്നു മനസ്സിലാക്കിയെന്നോണം ഇത്ത, നിശ്വാസത്തിന്റെ വ്യാപ്തി കൂട്ടി... ചൂട് വായു എന്റെ വായിൽ വന്നു ചേർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു....

ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്.... ഇത്തയുടെ തുടുത്ത കവിൾത്തടങ്ങൾ എന്റെ കൈവെള്ളയിൽ കോരിയെടുത്തു....

ഇത്തയുടെ ഷർട്ട് ഇപ്പോൾ ശരിക്കും മാറിക്കിടക്കുകയാണ്. വെളുത്ത ബ്രായുടെ മുറുക്കം കൊണ്ട് ചുമലുകൾ ചെറുതായി ചുവന്നിട്ടുണ്ട്. കൊഴുപ്പ് മുറ്റിയ വയറിലെ ഒരു മടക്കിന്റെ ചന്തം മറ്റൊന്നിനും പകരം വെക്കാനില്ലാത്തതാണ്... ആ മടക്കിനോട് ചേർന്നു, വലിയ പൊക്കിൾ ചുഴിക്ക് ഒരു ഓവൽ ഷേപ്പ് ആണ്...

ഞാൻ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ആ ചുവന്ന പാടുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പ് ഇത്തയുടെ കൈ കുഴയിലൂടെ വലിച്ചു മാറ്റി... വെളുത്ത തൊലിയിൽ വന്ന ചുവന്ന പാടിൽ ചുണ്ട് ചെത്തു ഉമ്മ നൽകി. എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർന്നതും ഇത്തയുടെ പിൻ കഴുത്തിലെ ചെറിയ രോമങ്ങൾ ഉയർന്നു പൊന്നുങ്ങുന്നത് ഞാൻ നോക്കിയാസ്വാധിച്ചു.

ഇത്ത, തലയൊന്നു ചെരിച്ചു. മുടിയിലൂടെ കൈ തഴുകി നേരെയിട്ടു.... ഇത്തയുടെ കഴുത്ത് ശൂന്യമാണ്. ഞാൻ ചുണ്ടുകൾ പതിയെ ഇത്തയുടെ ചെവിക്കരികിൽ ചേർത്തു വെച്ചു... ഇത്തയുടെ പാതി ചുരുണ്ട മുടിയിഴകളിൽ ഒന്ന് രണ്ടെണ്ണം ചെവിയിലുണ്ട്.... ഞാൻ അവിടം പതിയെ ഊതി... ഇത്ത തല ചെരിച്ചു കൊണ്ട്