Chapter Title : വിയർപ്പൊഴുകുന്ന ദൂരങ്ങൾ [ഫ്ലോക്കി കട്ടേക്കാട്]

മനസ്സിലായല്ലോ…. “

ശാരി ഇങ്ങനെ ആണ്. ലോകത്തിലെ മഹത്തരമായ സംസാകാരം ആണ് ഭാരതീയ സംസ്കാരം, എന്നാണ് അവളുടെ വെപ്പ്. അത് കൊണ്ട് ഇതൊക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു മതി എന്നാണ് അവൾ പറയുന്നത്.

മൈര്………, പുണ്ടാ മൈര്. ഭർത്താവ് ചത്താൽ, ആ ചിതയിൽ തള്ളിയിട്ടു ജീവനോടെ ചുട്ടു കൊന്നിരുന്ന ഊമ്പിയ സംസാകാരം ഉണ്ടായിരുന്ന രാജ്യമാണ് നമ്മുടേത്. അത് പോട്ടെ എന്തായാലും അരിയും മണ്ണണ്ണയും പഞ്ചസാരയും മൂഞ്ചും എന്നിടത്തുനിന്ന്, ഗോതമ്പ് അടക്കം സകലതും കിട്ടിയത് പോലെ ആയിരുന്നു.

രാത്രി 11 ആയിരുന്നു അവളെ വീട്ടിൽ വിട്ടപ്പോൾ, തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് പോയില്ല നേരെ ഫാം ഹൗസിലേക്ക് പോയി. അകത്തു നിറയെ പൊടി പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ് തൽകാലം അവിടെ അവിടെ ഉറങ്ങി. രാവിലെ എണീറ്റ് കുളിച്ചു നേരെ നാദിറ ഇത്താടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

8: 30 ആയിക്കാണും ഇത്തയുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ. അവിടെ നിന്നു നല്ല ആവി പറക്കുന്ന നൈസ് പത്തിരിയും ചിക്കൻ കറിയും അടിച്ചു. നേരെ ഇത്തയെ കൂട്ടി വീണ്ടും ഫാം ഹൌസിൽ വന്നു. വേനലിൽ പൊഴിഞ്ഞ കരിയിലകൾ വേനൽ മഴകൊണ്ട് ചീഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ട്.., വീട് നിറയെ പൊടിയും എട്ടുകാലി വലയും!!!! ഇത്തയും ഞാനും കൂടി വീട് മുഴുവൻ നടന്നു.

നടക്കുമ്പോൾ ഇടക്ക് ഇത്ത എന്നോടുള്ള ചേർന്നു നില്കുനുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്തയുടെ പെർഫ്യൂം സ്മെൽ എന്നെ മയക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. പക്ഷെ കുറച്ചു നടന്നപ്പോഴേക്കും ഇത്ത നന്നായി കിതക്കാൻ തുടങ്ങി……

ഞാൻ : ഇങ്ങള് എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കിതക്കുന്നത്…..

ഇത്ത : ആ……അനീഷേ ഈയിടെ ആയി പെട്ടന്ന് കിതക്കുന്നുണ്ട്… എന്താണ് അറിയില്ല…..

ഞാൻ ഇത്തയെ ഒന്നു നോക്കി. ഇത്തയുടെ കഴുത്തിലും നെറ്റിയിലും വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാൻ : ഇങ്ങള് ഇവിടെ റസ്റ്റ്‌ എടുക്കിൻ…. ഞാൻ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കിട്ട് വരാം, നാളെ എത്ര പണിക്കാരെ വിളിക്കണം എന്ന് നോക്കണം…….

പൂളിന് അരികിലായി കാവി പതിച്ച നിലത്തു നാദിറ ഇരുന്നു. തനിക്കിത് എന്ത് പറ്റി എന്ന് അവൾക്കും ചെറിയ ഒരു ആശങ്ക ഉണ്ടായിരുന്നു.., കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം അനീഷ് അങ്ങോട്ട് കടന്നു വന്നു.

അനീഷ് : ഇത്താ