Chapter Title : വിയർപ്പൊഴുകുന്ന ദൂരങ്ങൾ [ഫ്ലോക്കി കട്ടേക്കാട്]

അനക്ക് ഓർമ ഇണ്ടായ മതി. ശരി

അനീഷ് : ഓക്കേ ഇത്ത…..

“ഹൂ..... എന്റമ്മോ..... നാവു കുഴയാതെ എങ്ങനൊ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു...... “ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നിന്നതും നാട്ടിലെ മുഴുത്ത കോഴിയും ഞെരമ്പ് രോഗിയിമായ ജൗഹർ വാ തുറന്നു….

ജൗഹർ : ഇവന്റെ ഒക്കെ ഒരു ഭാഗ്യം, ഒരു ആറ്റൻ ചരക്കാണ് കൂടെ... ഓൾടെ ചക്ക പോലുള്ള മുലയും, നടക്കുമ്പോ ആടിയുലയുന്ന കുണ്ടിയും ഞാൻ ഒക്കെ ആണെങ്കിൽ, മയക്കി കിടത്തിയിട്ടാണെലും കളിച്ചേനെ....”

ഞാൻ : ജൗഹറെ മതി..... നിർത്ത്...... ഒരേ കുറിച്ച് പറയരുത് ന്ന് ഞാൻ പലതവണ പറഞ്ഞതാണ്....

ജൗഹർ : ഓഓഓഓ...... നീ ഒരു പുണ്ണ്യവാളൻ വന്നിരിക്കുന്നു......”

രാജു : മതി മൈരോളെ.... ഇനി ഇതും പറഞ്ഞു അടി കൂടി ഉള്ള മൂഡ് കളയല്ലേ........ അനീഷേ നീ ഒരു സ്റ്റിക്ക് കൂടെ കത്തിക്ക്…....

ബാംഗ്ലൂരിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് പഠിച്ച അവിടെ തന്നെ ജോലി ചെയ്യുന്നവനാണ് രാജേഷ് എന്ന രാജു. ജൗഹറിനെ പോലെ അല്ല, ആള് ഡീസന്റ് ആണ്. ഓരോ തവണ നാട്ടിൽ വരുമ്പോഴും എന്തെങ്കിലും ഒരു വെറൈറ്റി ഡ്രഗ് ആയിട്ടാണ് അവൻ വരൂ…. അതൊക്കെ പരീക്ഷിക്കലാണ് ഞങ്ങളുടെ മെയിൻ പരിപാടി.

പാതി കത്തി എരിഞ്ഞ കഞ്ചാവ് കുറ്റി എനിക്ക് നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് രാജു വീണ്ടും അടുത്തത് കത്തിക്കാൻ പറഞ്ഞു.... ഞാൻ കഞ്ചാവിൽ നിന്നും ഒരു പുക കൂടി ആഞ്ഞു വലിച്ചു.... പുക വലിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ അടക്കണം. മനസ്സ് ശൂന്യമാക്കണം , വലിച്ചെടുത്ത പുക പതിയെ ഇറക്കണം. ആ സമയം ശൂന്യമായ മനസ്സിൽ ഓടിയെത്തുന്ന ആദ്യ ചിത്രം അതായിരിക്കും പിന്നീട് കഞ്ചാവിന്റെ ലഹരി തീരുന്ന വരെ നമ്മുടെ മനസ്സ്..... ആ ചിന്ത മനസ്സിനെ ചുറ്റി വരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കും.....

“നാദിറ ഇത്ത.... “

പൊടുന്നനെ ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. മൈര്……

അടുത്ത സ്റ്റിക്കും കത്തിച്ചു തീർത്ത് വീട്ടിലേക്ക് വന്നു. നേരെ റൂമിൽ എത്തി കണ്ണുകൾ അറിയാതെ അടഞ്ഞു പോകുന്നു. ശരീരത്തിന്റെ ഭാരം ഇല്ലാതായി….. കഞ്ചാവ് ഏറ്റ് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു….. ഞാൻ ഇത്തയെ കുറിച്ച് ഓർത്തു…..

“നാദിറ ഇത്ത “

എന്റെ അയൽവാസി അഫ്സൽ ഇക്കയുടെ