Chapter Title : വിയർപ്പൊഴുകുന്ന ദൂരങ്ങൾ [ഫ്ലോക്കി കട്ടേക്കാട്]

എന്നറിയാം… പക്ഷെ തന്റെ മുന്നിൽ വരുമ്പോൾ എപ്പോഴും നല്ലത് പോലെ ആയിരിക്കും. ഇക്ക വന്നാൽ പിന്നേ എല്ലാം കണക്കാണ്.. ഇക്കയുടെ മെയിൻ കമ്പനി ആണ്….

നാദിറ അനീഷിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു…….

***

“അള്ളോ ഇത്ത വിളിക്കുന്നണ്ടല്ലോ….. “

നാട്ടിലെ കുന്നിൻ മുകളിൽ കൂട്ടുകാരായ ജൗഹറിനും, രാജുവിനും കൂടെ കഞ്ചാവടിച്ചു ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഇത്തയുടെ വിളി…..

അനീഷ് : എന്താ ഇത്ത……

നാദിറ : അനീഷേ നീ എവിടാ….. ഇക്ക വിളിച്ചോ നിന്നെ….

അനീഷ് : ആ….. അഫ്സൽക എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു… ഞാൻ മറ്റന്നാൾ, ഞായറാഴ്ച കഴിഞ്ഞു രണ്ട് പണിക്കാരെ കൂട്ടിപ്പോകുന്നുണ്ട്. ഈ മാസത്തെ തേങ്ങയും കുരുമുളക്കും പറിക്കാനുണ്ട്. അപ്പോൾ ഫാം ഹൌസ് ക്ലീൻ ആക്കി ഇടാം എല്ലാം ക്ലീൻ ആക്കി ഇടാം…. പോരെ… പിന്നേ കാർ സർവീസിനു കൊടുക്കാറായിട്ടുണ്ട് . അപ്പോൾ അതും ചെയ്യാം…

നാദിറ : ആ അനക്ക് ഓർമ ഇണ്ടായ മതി. ശരി

അനീഷ് : ഓക്കേ ഇത്ത…..

“ഹൂ..... എന്റമ്മോ..... നാവു കുഴയാതെ എങ്ങനൊ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു...... “ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നിന്നതും നാട്ടിലെ മുഴുത്ത കോഴിയും ഞെരമ്പ് രോഗിയിമായ ജൗഹർ വാ തുറന്നു….

ജൗഹർ : ഇവന്റെ ഒക്കെ ഒരു ഭാഗ്യം, ഒരു ആറ്റൻ ചരക്കാണ് കൂടെ... ഓൾടെ ചക്ക പോലുള്ള മുലയും, നടക്കുമ്പോ ആടിയുലയുന്ന കുണ്ടിയും ഞാൻ ഒക്കെ ആണെങ്കിൽ, മയക്കി കിടത്തിയിട്ടാണെലും കളിച്ചേനെ....”

ഞാൻ : ജൗഹറെ മതി..... നിർത്ത്...... ഒരേ കുറിച്ച് പറയരുത് ന്ന് ഞാൻ പലതവണ പറഞ്ഞതാണ്....

ജൗഹർ : ഓഓഓഓ...... നീ ഒരു പുണ്ണ്യവാളൻ വന്നിരിക്കുന്നു......”

രാജു