Chapter Title : വൂൾഫ് – ലോക്കഡോൺ ഇൻ പാരിപ്പള്ളി 2 [റിച്ചി]

സഞ്ജയ് ഭയക്കുന്നത് പോലെ ഒന്നല്ല. മായയുടെ കള്ളത്തരം സഞ്ജയ് കണ്ടുപിടിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ വേണ്ടി ആണ് ( ആ കള്ളത്തരം എന്താണെന്ന് നിങ്ങൾക്കു വഴിയേ മനസ്സിലാകും).

മായ:- എന്നാൽ കിടന്നാലോ മോനെ? റൂം ഞാൻ റെഡി ആക്കിയിട്ടുണ്ട്.

എഴുന്നേറ്റു പോകാൻ തുടങ്ങിയ മായയുടെ കൈ പിടിച്ചു അടുത്ത് ഇരുത്തി കൊണ്ട് .

സഞ്ജയ്:- അമ്മ ഇവിടെ ഇരിക്ക്. ഇത്ര നാളായിട്ടു ഇന്നാണ് അമ്മ എന്നോട് ഒന്ന് നേരെ സംസാരിക്കുന്നതു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു കിടക്കാം. നമ്മൾ 2 പേരുടെയും ഒരു നല്ല ഫോട്ടോ പോലുമില്ല. വാ നമുക്ക് കുറച്ചു സെൽഫി എടുക്കാം.

മായ:- ഈ ചെക്കന്റെ ഒരു കാര്യം. ശെരി പെട്ടെന്ന് ആകട്ടെ.

സഞ്ജയ്:- അമ്മക്ക് ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. അല്പം വിഷമം അഭിനയിച്ചു സഞ്ജയ് പറഞ്ഞു.

മായ:- അയ്യോടാ അവന്റെ ഒരു പിള്ളേരുകളി. എടുക്കു മോനെ. നിറയെ ഫോട്ടോസ് എടുക്കു. എന്നിട്ടും എനിക്ക് അയച്ചും തരണം.

മായയുമായുള്ള ഓരോ നിമിഷവും സഞ്ജയ് എന്ജോയ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് ഇപ്പോൾ. ആശ ഇല്ലാത്തതു അവനു ഒരു അനുഗ്രഹം ആയി തോന്നി. താൻ അല്പം സ്വാതന്ത്ര്യം കൂടുതൽ എടുത്താലും അമ്മ സ്വന്തം മകനെ പോലെ കരുതുകയേ ഉള്ളൂ എന്ന് സഞ്ജയ്‌ക്കു മനസ്സിലായി. അരുതാത്തതു ഒന്നും നടക്കില്ല എന്ന് സഞ്ജയ്‌ക്കു അറിയാമെങ്കിലും ഉള്ള സമയം മായയോട് അടുത്ത് ഇടപഴകാൻ വേണ്ടി ആണ് അവന്റെ ഇപ്പോഴുള്ള ശ്രമം. അവൻ മായയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു അവനോടു ചേർത്തിരുത്തി. എന്നിട്ടു ഫോണെടുത്തു കാമറ ഓൺ ആക്കി ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

ആ ഇരിപ്പിൽ 2-3 ഫോട്ടോ എടുത്ത ശേഷം സഞ്ജയ് അവന്റെ തല മായയുടെ തലയോട് ചേർത്ത് വച്ച് ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി. അതിന്റെ കൂടെ താനെ തോളിലെ പിടിത്തത്തിനു അല്പം ശക്തിയും കൂടി. മായ അത് ശ്രദ്ധിച്ചത് പോലുമില്ല. അതിനു ശേഷം അവൻ പതിയെ അവന്റെ കൈ തോളിൽ നിന്നും താഴ്ത്തി മായയുടെ വലതു കൈയുടെ മുട്ടിനു മേലെയുള്ള ഭാഗത്തിൽ കൊണ്ട് വന്നു വച്ച് മായയെ കുറച്ചു കൂടെ തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. ഇപ്പോൾ അവർ പരമാവധി ചേർന്നാണ് ഇരിക്കുന്നത്. സഞ്ജയ് ഫോട്ടോ എടുപ്പ് തുടർന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു. അവനു വിഷമം തോന്നാതിരിക്കാൻ മായയും ഇരുന്നു കൊടുത്തു.

അവന്റെ പിടിത്തത്തിനു മുറുക്കം കൂടിയത് കൊണ്ട് മായ പതിയെ അവളുടെ കൈ ചെറുതായി ഉയർത്തി എന്നിട്ടു കാൽ മുട്ടിലേക്കു കൈ വച്ച് തല താങ്ങി ഫോട്ടോക്ക് പോസ് ചെയ്യും