Chapter Title : ❤️വൃന്ദാവനം 4 [കുട്ടേട്ടൻ]

ദേഹശുദ്ധി വരുത്തിയ ശേഷം കണ്ണേട്ടനും സഞ്ജുവും പൂജാമുറിയിലേക്കു ചെന്നു. ഉള്ളിൽ ചെമന്ന പട്ടുവിരിച്ച ഇരിപ്പിടത്തിൽ മേക്കാട്ടു തിരുമേനി ഉപവിഷ്ടനായിരുന്നു. മുന്നിലൊരു മന്ത്രക്കളം. അതിനു സമീപത്തായി കവിടി നിരത്തിയ മറ്റൊരു കളം.
അൻപതു പിന്നിട്ട തിരുമേനി കാഴ്ചയിൽ ഗംഭീരഭാവനായിരുന്നു. വെള്ളക്കസവുമുണ്ടുടുത്ത അദ്ദേഹം തോളിനു ചുറ്റും നേര്യതു പുതച്ചിരുന്നു. ധ്യാനനിമഗ്നനായി ഇരുന്ന അദ്ദേഹം കണ്ണന്‌റെയും സഞ്ജുവിന്‌റെയും പാദപതന ശബ്ദം കേട്ട് ചിന്തയിൽ നിന്നുണർന്നു.
കണ്ണനെയും സഞ്ജുവിനെയും നോക്കി മേക്കാട്ടു തിരുമേനി പുഞ്ചിരിച്ചു.
വര്വാ, ഇരിക്കാ- തന്‌റെ മുന്നിൽ അഭിമുഖമായി വിരിച്ച നിലപ്പായ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി അദ്ദേഹം ഘനഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
കണ്ണനും സഞ്ജുവും ആ നിലപ്പായയിൽ ഇരുന്നു.
ഒരു നിമിഷം തിരുമേനി ചിന്താമഗ്നനായിരുന്നു.
പൂജകളെല്ലാം വിധിയാംവണ്ണം തന്നെ നടത്താമല്ലോ തിരുമേനി?- കണ്ണേട്ടന്‌റെ ആ ചോദ്യമാണ് അദ്ദേഹത്തെ ഈ ഇരിപ്പിൽ നിന്നു മുക്തനാക്കിയത്.
അതെല്ലാം പറഞ്ഞപോലെ തന്നെ നടത്താം കണ്ണാ, അതല്ല വേറൊരു കാര്യം- തിരുമേനി പറഞ്ഞു.
എന്താത് തിരുമേനി?- സഞ്ജുവാണ് ഇത്തവണ ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചത്.
ഞാൻ ചന്ത്രോത്ത് തറവാടിന്‌റെ ഇപ്പോഴത്തെ നിലയെക്കുറിച്ച് ഒന്നു പ്രശ്‌നം വച്ചു. ഒരുപാടു പ്രശ്‌നങ്ങൾ കാണുന്നു. ഒരുമാസം മുൻപ് തറവാടിന്‌റെ രാശി നോക്കിയപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്താപ്പോ ഇങ്ങനെ- തിരുമേനി വിരൽമടക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
സഞ്ജുവിന്‌റെ നെഞ്ചിൽ തീയാളി. കുളക്കരയിൽവച്ച് മീര നൽകിയ ചുംബനത്തിന്‌റെ ഓർമ അവന്‌റെ ഉള്ളിൽ തെളിഞ്ഞു. അതാണോ രാശിയിലെ കുഴപ്പത്തിനു കാരണമെന്ന് അവൻ ഒരു നിമിഷം ഓർത്തു.
ഇല്യ, നമുക്ക് പിടികിട്ടണില്യ, പക്ഷേ എവിടെയോ എന്തോ കുഴപ്പം പോലെ, തറവാട്ടംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പെരുമാറ്റത്തിലൊക്കെ ഒരു സൂക്ഷ്മതയും ജാഗ്രതയും പുലർത്തിയേക്കുക-തിരുമേനി അറിയിച്ചു.
സഞ്ജുവിന്‌റെ ഉള്ളൊന്നു തണുത്തു. ഭാഗ്യം