Chapter Title : വൃന്ദാവനം [തമ്പ്രാൻ]

അങ്ങിയോ.

കീർത്തന : പഴേ ആ ഒന്നിനും പ്രതികരിക്കാത്ത കിഴങ്ങ് അല്ല അവൻ ഇപ്പൊ ആകെ മാറി.ഒരു ചെന്നായി അടിച്ചാൽ കൊന്നു കളയുന്ന ചെന്നായി.

നാണിയമ്മയുടെ വീട്ടിലേക് കേറിയപ്പോൾ.
അയല്പക്കത്തെ ചേച്ചി.

: ഇതാരാ നാണിയേച്ചി.

നാണിയമ്മ :നമ്മടെ അനന്തേടത്തെ.

: ആണോ ചെറുപ്പത്തിലേ കണ്ടതല്ലേ മനസ്സിലായില്ല.ഇപ്പോ ആകെ വളർന്ന് വല്യളയല്ലോ.പേരെന്താ മോനെ.

ഞാൻ : കൃഷ്ണ.

നാണിയമ്മ :വാ മോനെ.

ഞാൻ നേരെ അകത്തേക് കേറി.ഒരു കൊച്ചു വീടാ നാണിയമ്മേടെ ഭർത്താവ് വേറെ ഏതോ ഒരു ചളുക്കിന്റെ കൂടെ ഓടി പോയ്‌.പിന്നെ ചേച്ചിക് ഒരു മോളുണ്ട് കൊല്ലത് കെട്ടിച്ചു വിട്ടു..

നാണിയമ്മ : ഇരിക്ക് മോനെ.ഞാൻ ചായ എടുക്കാം.

ഞാൻ : ഹാ..

ഫോൺ ആണേ എടുക്കാനും പറ്റിയില്ല എന്നാലും സ്വത്തിനും വേണ്ടി സ്വന്തം അച്ഛനേം അമ്മയേം കൊല്ലുകെ സിനിമയിൽ കാണുന്നത് അല്ലാതെ ദ ഇപ്പോ എന്റെ കുടുംബത്തിൽ എനിക്ക് സംഭവുച്ചിരുന്നു.വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.ആ നായിന്റെ മോനെ കൊല്ലണം.

നാണിയമ്മ : എന്നാ ഈൗ ആലോചിച് ഇരിക്കണേ.ദ ചായ.

ഞാൻ : ഏയ്യ് ഒന്നുല്ല.

നാണിയമ്മ : എനിക്ക് അറിയാം.പറഞ്ഞേട്ട് എന്ത് കാര്യം കണ്ണീ ചോര ഇല്ലാത്ത ചാവേറുകൾ.

ഞാൻ : ഹാ.

നാണിയമ്മ : മോൻ വന്നേ.

ഞാൻ : എങ്ങോട്ട്.

നാണിയമ്മ :ആയ ഉടുപ്പ് ഊരിക്കെ.

ഞാൻ ഉടുപ്പ് ഊരി നിന്നും.നാണിയമ്മ തിരിച്ചു നിർത്തിയിട്ടു എന്റെ പുറത്ത് നോക്കി.

നാണിയമ്മ : അയ്യോ.ഇജന്നതാ ഇത് ചോകന്ന് കിടക്ക.

ഞാൻ : സ്സ് (അവിടെ തോറ്റപ്പോ അറിയാതെ നീറി )

നാണിയമ്മ : ശോ വാ ഞൻ മരുന്ന് പെരട്ടി തരാം.

ഞാൻ : ഏയ്യ് അതൊന്നും വേണ്ടമേ കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞ് തന്നെ മാറിക്കോളും.

നാണിയമ്മ : ഇങ്ങു വരാനാ പറഞ്ഞെ.

ഞാൻ പിന്നെ പോയ്‌ ആ കട്ടിലിൽ കമന്നു കിടന്നു.

നാണിയമ്മ എന്തോ എടുത്ത് എന്റെ പുറത്ത് പുരട്ടാൻ തുടങ്ങി.

നാണിയമ്മ :വേദന ഇണ്ടോ കിച്ച.

ഞാൻ : ഏയ്യ്.സ്സ്.ചെറുതായിട്ട്.

നാണിയമ്മ :സുഖോണ്ടോ.

ഞാൻ :ആഹ്ഹ് ചെറുതായിട്ട്.

നാണിയമ്മ : ഞാൻ ചെന്ന് വാതിലടച്ചേച് വരാം.