Chapter Title : യാദൃശ്ചികം ഭാഗം 13

വല്ല ഭ്രാന്തും ഉണ്ടോ ? ഈ നടുപാതിരാ നേരത്തു.. മനുഷ്യനെ ഒന്ന് ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു  "ആ  മാമ  എന്താ.. " ബാബു ഒന്ന് ഇവിടെ വരെ വാ അവർ നല്ല ഗൗരവത്തിൽ ആ വിളിക്കുന്നത്.. "മാമ റോള കിടന്നു കിച്ചൻ ഡോർ എല്ലാം ലോക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നു " ഞാൻ ഒഴിവു കഴിവ് പറഞ്ഞു നോക്കി, ഡോർ എല്ലാം ഞാൻ തുറന്നു വച്ചിട്ടുണ്ട്  നീ ഇനി റോളയെ വിളിച്ചു ഉണർത്താനൊന്നും പോകണ്ട.. വേഗം.... ഹും.. അവരുടെ സ്വരം കുറച്ചു കൊടുത്തിരുന്നു...അതും പറഞ്ഞു അവർ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്‌തു, എനിക്ക് വീണ്ടും എന്തെങ്കിലും അവരോടു തിരിച്ചു പറയാൻ കഴിയുന്നതിനു മുൻപ്. നാശം.. .ഞാൻ t ഷർട്ട് എടുത്തിട്ടു ബെര്മൂട മാറ്റാൻ ഒന്നും നിന്നില്ല.. റൂം പുറത്തു നിന്നും പൂട്ടി

റോളയുടെ റൂമിന്റെ അരികത്തു കൂടി കിച്ചണിൽ എത്തി. അവൾ ഉറങ്ങി എന്ന് തോനുന്നു ലൈറ്റും അനക്കവും ഒന്നും കേൾക്കുന്നില്ല അവളുടെ റൂമിൽ നിന്നും, പൂച്ച പോകുന്ന പോലെ മെല്ലെ ഡോറിനു അടുത്തെത്തി, ഡോർ ഹാൻഡിൽ ഒച്ച ഉണ്ടാകാതെ പിടിച്ചു താഴ്ത്തി, ഓഹ്‌ ഡോർ തുറന്നു കിച്ചണിൽ ലൈറ്റ് ഇല്ലായിരുന്നു, ലൈറ്റിന്റെ സ്വിച് തപ്പി നോക്കുന്നതിനു ഇടയിൽ പെട്ടെന്ന് പേടിപ്പെടുത്തുന്ന പോലെ ലൈറ്റ് തെളിഞ്ഞു.. ഞാൻ ഞെട്ടി തരിച്ചു ചുറ്റും നോക്കി, മാമ !! അവിടെ നില്കുന്നു അവർ ആണ് ലൈറ്റ് ഇട്ടതു . ചങ്കിടിപ്പ് കൂടി കോണ്സിരുന്നു..നെറ്റിയിൽ നിന്നും കുറേശ്ശ വിയർപ്പു പൊടിഞ്ഞു.. അകകൂടി ഒരു ഭയം..... അവർ ക്രൂരമായ ഒരു ചിരിയോടെ.. ബാബു വേഗം വന്നല്ലോ... വാ ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്യൂ, ,വരുമ്പോൾ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആകണം എന്ന് പറഞ്ഞു അവരുടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു... എന്റെ കയ്യും കാലും വിറക്കൽ അപ്പോഴും മാറിയിരുന്നില്ല. ഞാൻ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആക്കി ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്തു അവരുടെ പിന്നാലെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു

മുൻബൊരികൾ അവരുടെ റൂം ഞാൻ പുറത്തു നിന്നു കണ്ടിട്ടുള്ളതല്ലാതെ ഇത് വരെ അകത്തു കയറിയിട്ടില്ല.  ബാബു വാ, വാതിൽക്കൽ നിന്ന എന്നെ മാമ അകത്തേക്കു വിളിച്ചു.