Chapter Title : യക്ഷീസുരതം 2 [പീറ്റര് കുട്ടി]

" ഭട്ടതിരി ചോദിച്ചു.
" അടിയന്റെ തറവാട് ഇവിടെ അടുത്താണ്. കാവിൽ പൂരം കണ്ടു മടങ്ങും വഴി ആണ്. ഇരുട്ടിയപ്പോൾ പേടി തോന്നി ഇവിടെ നിന്നതാണ്."
ഒരു ശൃംഗാര ചുവയോടു കൂടി അവൾ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭട്ടതിരി തീർച്ചപ്പെടുത്തി. യെക്ഷി.
" അവിടുന്നിന് വിരോധം ഇല്ലേലെങ്കിൽ എന്റെ തറവാട് വരെ വരാം. ഇന്ന് അവിടെ രാപാർത്തു നാളെ യാത്ര തുടരാം." ചുണ്ടു നനച്ചു കൊണ്ട് കാമ നോട്ടം എയ്തു കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു. ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ അവളുടെ വലയിൽ വീഴാൻ ഇത് ധാരാളം . എന്നാൽ മന്ത്രസിദ്ധിയോടു കോടി നിൽക്കുന്ന ഭട്ടതിരിക്കു അത് ഏൽക്കുകയും ഇല്ല താനും.
" ആവട്ടെ. നാം കൂടെ വരാം. നടന്നോളു." ഭട്ടതിരി പറഞ്ഞു.
യക്ഷി മുന്നോട്ടു നടന്നു. പുറകെ നടന്ന ഭട്ടതിരി ആ നിതംബ ഗോളങ്ങൾ കണ്ടു ഞെട്ടി. അഴകൊത്ത ആ രണ്ടു പന്തുകൾ ഇളകി തിരിക്കുന്നത് കണ്ടു ഭട്ടതിരിയുടെ കുണ്ണ പതുക്കെ വിശ്വരൂപം പൂണ്ടു തുടങ്ങി. ഇത്രക്കും അഴകുള്ള യക്ഷികളെ താൻ ഇതിനു മുൻപ് കണ്ടിട്ടില്ല എന്ന് തന്നെ സ്വയം പറഞ്ഞു.

ഇനി താമസിച്ചുകൂടാ. സ്തംഭന ക്രിയകളിലെ ഏറ്റവും ശക്തിയേറിയ മന്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു കൊണ്ട് ഭസ്മം അവളുടെ മേൽ ഭട്ടതിരി എറിഞ്ഞു.
യക്ഷി നിന്ന നില്പിൽ തന്നെ. അനങ്ങുന്നില്ല. സ്തംഭനത്തിൽ നാവു പോലും നിശ്ചലം ആണ്. ഭട്ടതിരി അവളുടെ മുൻപിൽ ചെന്നു " ഇപ്പൊ നാം ആരാണെന്നും എന്താണ് ഉദ്ദേശം എന്ന് മനസ്സിലായല്ലോ? കഠിന ക്രിയ ആദ്യമേ നാം ചെയ്തു തളർത്തും . അതാണ് ശീലം."
യക്ഷിയുടെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം ക്രുദ്ധം ആവുകയും പിന്നെ പതുക്കെ യാചന പോലെ തോന്നിക്കുകയും ചെയ്തു.

" ഇല്ല. നിനക്കാവില്ല. ഈ സ്തംഭനം നിനക്ക് പൊട്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല. ആഭിചാരത്തിന്റെ മൂർത്തി ഭാവം ആണ് നാം. നമ്മോടു എതിരിടാൻ നിന്റെ വർഗം ആയിട്ടില്ല."
സ്തംഭനത്തിന്റെ കൂടെ ഭട്ടതിരി അവളെ തളച്ചു ഇടയാനുള്ള മന്ത്രങ്ങളും ഓതി. ഭാണ്ഡത്തിനകത്തുള്ള പാത്രത്തിൽ നിന്നും മൃഗ ചോര കൊണ്ട് ആ മാന്ത്രിക പൂട്ട് ഭദ്രമാക്കി. ഇനി യക്ഷിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.