Chapter Title : യക്ഷീസുരതം 2 [പീറ്റര് കുട്ടി]

വെറും പെണ്ണ് ആയി തന്നെ നിൽക്കും. ഭട്ടതിരി വിചാരിച്ചാൽ മാത്രം മുക്തി.
യാചന ഭാവത്തിൽ ഭട്ടതിരിയെ അവൾ നോക്കി. ഭട്ടതിരി അവളുടെ നാവു മാത്രം സ്തംഭനാവസ്ഥയിൽ നിന്നു മാറ്റി.
" അടിയനെ വെറുതെ വിടാൻ കനിവുണ്ടാകേണം."
" ഇല്ല. നിന്നെ വെറുതെ വിടാൻ പാടുള്ളതല്ല. എരിച്ചു കളയേണ്ട ജൻമം ആണ് നീ. ഈ ദേശത്തെ മൊത്തം കുരുതി കൊടുത്ത നീ അഗ്നിക്ക് തന്നെ ഭക്ഷണം."
" അരുതേ . എരിക്കരുതേ. അടിയൻ വാക്കു തരാം. ഇവിടുന്നു മാറി ദൂരെ കാട്ടിൽ കഴിഞ്ഞോളം. മനുഷ്യ കുലത്തിന്റെ അടുത്ത് വരികയില്ല."
" നോം നിശ്ചയിച്ചു നിന്നെ ഇരിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും."
" കനിവിനുണ്ടാകേണം."
ഇനി ഇവളെ വരുതിയിൽ വരുത്താം. ഭട്ടതിരി വിചാരിച്ചു.
" ശെരി. വിടാം. പക്ഷെ എന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങേണം ഇവിടെ നിന്നും. ഞാൻ കുടി ഇരുത്തും നിന്നെ. സമ്മതമാണോ?"
" അടിയാണ് സമ്മതം ആണേ."
" അതിനു മുൻപേ എനിക്ക് നിന്നെ ഒന്നാസ്വദിക്കേണം."
യക്ഷി ഞെട്ടി. വശ്യത്തിലൂടെ ആളുകളെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു സുരതം ആടിയ തന്നെ ഒരു മന്ത്രവാദി തന്റെ താല്പര്യത്തിനു കൊണ്ട് വരികയോ.
" എന്താ?"
" ഒന്നുമില്ല അങ്ങുന്നേ. സുരതം അടിയന് താല്പര്യം ആണ്. ഈ സ്തംഭനം ഒന്ന് മാറ്റിയാൽ അടിയൻ തന്നെ മുൻകൈ എടുക്കാം."
"സ്തംഭനം മാറ്റം പക്ഷെ നീ അവിവേകം കാണിച്ചാൽ അഗ്നി വളയങ്ങൾ നിന്നെ നശിപ്പിക്കും. അത് ഓര്മ ഇരിക്കട്ടെ."
" അടിയൻ."
ഭട്ടതിരി സ്തംഭനം മാറ്റി.
യക്ഷി ഒന്ന് ആശ്വസിച്ചു കൊണ്ട് ശ്വാസം എടുത്തു. പക്ഷെ വേറെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ ആകുന്നില്ല. ഭട്ടതിരി മന്ത്രം ഒന്നും കൂടി മുറുക്കിയിട്ടാണ് സ്തംഭനം മാറ്റിയത്.
" അങ്ങെയേ പോലെ ഒരു മഹാ മന്ത്രവാദിയെ ഞാൻ ഇത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ല. ശ്കതിശാലി ആണ് അങ്ങ്. പക്ഷെ എന്നെ തൃപ്തി പെടുത്താൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ അങ്ങ് എന്നെ സ്വതന്ത്ര ആക്കണം. അത് അങ്ങ് വാക്കു തരണം."
" നിന്നെ സ്വതന്ത്ര ആകില്ല. പകരം എന്റെ കൂടെ ഞാൻ പറയുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് നീ വരണം. പകരം നിന്നെ നാം എരിക്കില്ല