Chapter Title : യക്ഷി 6 [താർക്ഷ്യൻ]

ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഒരു നൂറു വർഷം പിന്നോട്ട് യാത്ര ചെയ്ത ഒരു ഫീൽ... ഭിത്തിയിൽ എന്തോ തൂവലും കമ്പും ഒക്കെ കൊണ്ട് ഡ്രീം ക്യാച്ചർ പോലൊരു സാധനം തൂക്കി ഇട്ടിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ റൂമിനകത്ത് ആരുമില്ല ! ആരെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ പ്രശ്നം ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ ആരും ഇല്ലാത്തതാണ് കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഒരുപക്ഷെ തോന്നിയതാവാം എന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ നോക്കുമ്പഴേക്ക് ഒരു മറു ചിന്ത വന്നു. ഈയിടെ വിചിത്രമായി നടക്കുന്ന പല സംഭവങ്ങൾക്കും  ‘തോന്നിയതാവാം’ എന്ന ടാഗ് കൊടുത്ത് ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒരുപാട് ആയി തള്ളിക്കളയുന്നു. ഇങ്ങനെ പോയാൽ വല്ല പ്രാന്തും വരുമോ ആവോ..!?

“മോനൂ.. ഇവിടെ കിച്ചണിൽ.. ഇങ്ങോട്ട് വായോ”.. ആന്റി എന്നെ ഒന്ന് കൂടി വിളിച്ചു. ഞാൻ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഞെട്ടി ഉണർന്നു…

‘മോനൂ’ എന്നല്ലേ കേട്ടത്..!!? ആന്റി എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കാറില്ലല്ലോ..!? അടിപൊളി. ഇത് സോഫിയാന്റിയുടെ രോഗം തന്നെ..! മോനൂ എന്ന് വിളിച്ചാൽ കളി തരണം എന്നാ പ്രാമാണം. ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് ഇളിച്ചുകൊണ്ട് എന്റർ ചെയ്തു…

ഐവാ..! അടിപൊളി.. ആന്റിയെ കണ്ടെന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. നിറയെ പൂക്കൾ ഉള്ള ആകാശ നീല ടോപ്പും ഞൊറികൾ ഉള്ള വൈറ്റ് ഫുൾ സ്കേർട്ടും ആണ് വേഷം. പുറം തിരിഞ്ഞ് കാര്യമായി എന്തോ ഉണ്ടാക്കുകയാണ് ആന്റി. നല്ല മസാല മണം അടുക്കളയിൽ എങ്ങും അലതല്ലുന്നു. ഞാൻ ആന്റിയെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. മുടി മുകളിലേക്ക് കൂമ്പാരം കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. കടഞ്ഞെടുത്ത ശരീരത്തെ ഒട്ടി, പുണർന്നിരിക്കുന്ന ടോപ്. ഒരു കുറുക്കനെപ്പോലെ ആർത്തിപിടിച്ച് ആന്റിയുടെ നിതംബം ഞാൻ നോക്കി…

ഖജുരാഹോ