Chapter Title : യവനസുന്ദരി [Lee child]

പ്രണിത മതിമറന്നു…..

അഗസ്ത്യമിന്റെ വയറ്റിൽ കൈ വച്ചുകൊണ്ട് അത് സൌമ്യമായി തടവി. പ്രണിത അവന്റെ കൈയിൽ ഒരു കൈ വച്ചു…..

ആ നിമിഷം രണ്ടുപേർക്കും  മാതൃത്വവും പിതൃത്വവും അനുഭവപ്പെട്ടു. അഗസ്ത്യ വീണ്ടും അവന്റെ തല അവളുടെ കഴുത്തിനു താഴെ വച്ചു. പ്രണിത മറ്റേ കൈ അവന്റെ തലയിൽ വെച്ച് അവന്റെ തലയിൽ പതുക്കെ തലോടി. അവർ ആ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ തുടർന്നു, അവൾ ഒരു കൈകൊണ്ട് അവന്റെ തലയിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്, അവളുടെ വയറിൽ മൃദുവായി സ്പർശിച്ചു, മറേറ കൈ അവന്റെ കൈയിൽ വച്ചു, കുറച്ചു നേരം. അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ച് പുഞ്ചിരിച്ചു.

പെട്ടെന്ന്, അവൾ ഒരു തേങ്ങിയുള്ള കരച്ചിൽ കേട്ടു. അവൾ അഗസ്ത്യമിന്റെ നേരെ നോക്കി. അവൻ കരയുകയായിരുന്നു…..

അവൾ വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു….

അഗസ്ത്യ അവളുടെ പുറം കെട്ടിപിടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി….

അവന്റെ മനസ്സ് ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞു..

അവൾ അവന്റെ പുറം പതുക്കെ തടവി അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അഗസ്ത്യമിന് അത് തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് വർഷങ്ങളായി അവൻ വളരെയധികം കഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. മഹാമാരിയിൽ നടന്ന മരണവും കഷ്ടപ്പാടും അവൻ കണ്ടിരുന്നു. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവർ ഓരോരുത്തരായി തന്റെ കൺമുന്നിൽ  മരിക്കുന്നത് അവൻ ഓർത്തു. തുടർന്നുള്ള യുദ്ധം അവന്റെ കഷ്ടപ്പാട്……

തന്റെ ധീരരായ സൈനികർ യുദ്ധക്കളത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അവരുടെ രാജ്യം രക്ഷിക്കാൻ മരണത്തോട് പോരാടുന്നത് അവൻ കണ്ടു. സ്വന്തം സഹോദരൻ ധൈര്യത്തോടെ മരണത്തോട് പോരാടുന്നത് അവൻ ഓർത്തു….

പിന്നീട്, അവൻ തന്റെ പ്രജകളോടൊപ്പം തന്റെ രാജ്യം പുനർനിർമ്മിക്കാൻ കഠിനമായി പരിശ്രമിച്ചു. തന്റെ