Chapter Title : യവനസുന്ദരി [Lee child]

വലതു കൈ കൊണ്ട് നല്ല അടി കൊടുത്തു.. ആ അടിയിൽ നിന്ന് അയാൾ പുളഞ്ഞു…

ആ സൈനികൻ പിടിവിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അഗസ്ത്യൻ അവനെ പരിക്കേൽപ്പിക്കാതെ വിട്ടയച്ചു….

നിനക്ക് വീണുകിടക്കുന്ന മുഖ്യഭടൻ അപമാനിതനായി കുനിന്നു….

ആഗ്നാപിച്ചവരോടെ പറഞ്ഞേക്ക്…. അവരുടെ അധികാരത്തിനു മുകളിൽ ആണ് ഞാൻ…

എല്ലാവരും പോയി എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തിയതിനു ശേഷം…. തിരിച്ചു വീട്ടിനുള്ളിൽ ചെന്നു…

അമ്മയുടെ കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ചന്ദ്ര സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു….

അമ്മേ….

മോനെ, നമുക്കിവിടം വിട്ട് പോവാം…

ആ കണ്ണുകളിൽ ഭയം കൂടുതൽ നിഴലിചിരിക്കുകയായിരുന്നു….

അമ്മേ, ഇത് നമ്മുടെ മണ്ണല്ലേ…..ഈ മണ്ണ് വിട്ട് നമ്മൾ എങ്ങനെയാണ്…

അമ്മ പറഞ്ഞു,’ ഈ രാജ്യത്തെ രാജാവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടപോലെ എന്റെ ഭർത്താവ് നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു നിങ്ങളെ കൂടെ നഷ്ടപ്പെടാൻ എനിക്ക് വയ്യ… ഇവിടെ നിന്ന എന്തും സംഭവിക്കാം’....

ഞാൻ ചന്ദ്രനോട് ചോദിച്ചു, നീ എന്തു പറയുന്നു ചന്ദ്ര….

എനിക്കും ഇവിടെ വിട്ട് പോണം എന്നില്ല ജ്യേഷ്ഠ.… പക്ഷേ അമ്മ പറയുന്നത് കൊണ്ട്… പ്രശ്നങ്ങളെല്ലാം ശരിയാൽ നമുക്ക് വീണ്ടും ഇങ്ങോട്ട് വരാമല്ലോ…

ഞാൻ പിന്നെ ഒന്നും പറയാൻ ശ്രമിച്ചില്ല…

അടുത്ത ദിവസം നമ്മൾ വീട് വിട്ട് അയൽരാജ്യത്തേക്ക് മാറാൻ തീരുമാനിച്ചു….

പിറ്റേദിവസം വീടിന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു തേജസാർന്ന മധ്യവയസ്കനെയും അയാളുടെ കൂടെ രണ്ട് കിങ്കരമാരെയും കണ്ടു… ഇന്നലെ നടന്നതിന്റെ ബാക്കി ഇപ്പോൾ നടക്കാൻ പോവുകയാണെന്ന് ആദ്യം തോന്നി… എന്നാൽ…

എന്നാൽ മധ്യവയസ്കൻ നമ്മുടെ അടുക്കൽ വന്നു…

അവരെ കണ്ടപ്പോൾ അമ്മ ബഹുമാനത്തോടെ വണങ്ങി….

ഞാനും ചന്ദ്രയും ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ നോക്കി നിന്നു..

അദ്ദേഹം സ്വയം ബോധ്യപ്പെടുത്തി…

എന്റെ പേര് കൃപൻ…വിദർഭ