Chapter Title : യവനസുന്ദരി [Lee child]

എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ,  മറ്റൊരു അപകടം കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….

മഹാമാരിയുടെ നഷ്ടക്കണക്ക് ധനമന്ത്രിയുമായി സംസാരിക്കുമ്പോൾ..

പ്രഭോ, സേനപതി അങ്ങയെ മുഖം കാണിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു….

വരാൻ പറയു…

വൈകാതെ സേനാപതി എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു…

എന്താണ്?...

അത്… മഹിഷയുടെ സൈന്യം നമ്മെ ആക്രമിക്കാൻ….

യുദ്ധം……

അടിയന്തിര യോഗം വിളിച്ചു കൂട്ടി…

ധന മന്ത്രി: മഹാമാരി കഴിഞ്ഞ നമ്മുക്ക് ഒരു യുദ്ധം കൂടി താങ്ങാൻ കഴിയില്ല..

സേനാപതി: അവരുടെ അത്രയും അംഗബലമോ ഇല്ല…

അവരുടെ അത്രയും ഭൂവിസ്‌തർത്തി ഇല്ല….

പ്രധാന മന്ത്രി: നമുക്ക് അവരുമായി സന്ധി സംഭാഷണം ചെയ്യാമല്ലോ…അവരുടെ ആവശ്യമെന്താണെന്ന് അറിയണം…

തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിലും ഞാൻ അതിന് സമ്മതം മൂളി…

അധികം വൈകാതെ സന്ധിസംഭാഷണത്തിനുള്ള നീക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി….

ദൂതൻ വന്നു…

ദൂതൻ:രാജൻ, മഹിഷയ്ക്കു നൽകുന്ന കപ്പം ഇരട്ടിയാകാനാണ് സമാധാന സന്ധിക്കുള്ള ഏക മാർഗം…

ഞാനൊന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരിച്ചു മറുപടി പറഞ്ഞു… ഈ യുദ്ധത്തിന് ആവശ്യം എന്താണ്? നമ്മുടെ ഒരു ചെറിയ രാജ്യമാണ്… മഹിഷാ രാജ്യം നമ്മുടെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് അവർക്ക് ശോഭനീയും അല്ല… ഒരു ദുരന്തം മുഖം കണ്ടുകഴിഞ്ഞു… സാമ്പത്തികമായി യാതൊരുവിധ അഭിവൃതിയും നമുക്കില്ല..

മഹിഷയുടെ രാജാവിനോട്….ദേവേന്ദ്രനോട്….പറഞ്ഞേക്ക് നിങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കുള്ള സൗകര്യം എടുക്കാൻ നമുക്ക് കഴിയില്ല…

ദൂതൻ കൂടുതൽ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല തിരിച്ചു പോയി…

അന്ന് രാത്രി കൃപ ഗുരു എന്നെ കാണുവാൻ മുറിയിലേക്ക് വന്നു…

അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി:

അയൽരാജ്യമായ മഹിഷ, അതിന്റെ ദൗർബല്യം മനസ്സിലാക്കി, ഒരു അവസരം കണ്ടു… അതാണിപ്പോൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്

എനിക്കറിയാം ഗുരുദേവ.. ഞാൻ അങ്ങയുടെ ഒരു സഹായം ചോദിച്ചുകൊള്ളട്ടെ…

എന്നിൽ നിന്ന് സേവനമാണ് അങ്ങേയ്ക്ക് വേണ്ടത്…