Chapter Title : യവനിക [അവന്തിക]
പ്രണയം ഒന്നും തോന്നൊന്നു അറിയില്ല. ഇഷ്ടമാണ്. അത്രമാത്രം.”
“ഉം..”
രണ്ടു പേരുടെയും നിശബ്ദത.
മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ, ആഭരങ്ങളിലാത്ത അവളുടെ നക്നമായ കഴുത്തു. ഇറങ്ങി കിടക്കുന്ന ബ്ലോസിൻ്റെ കഴുത്തിലൂടെ മുലചാൽ കാണാമായിരുന്നു.
“സരയൂ, ഞാൻ നിന്നെ ഉമ്മ വച്ചോട്ടെ?”
അവൾ ഒന്നും പറയാതെ മുഖം എന്നിൽ നിന്നും ചെരിച്ചു മഴ നോക്കി ഇരുന്നു.
“എന്നെ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്യോ?”
“ഉം..”
“ഞാൻ പറയുന്നപോലെ വേണം.”
“പറ എങ്ങനെ എന്ന്.”
“ഞാൻ അകത്തുണ്ടായിരിക്കും. നീ എന്നെ വിളിക്കണം. ഞാൻ പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ നീ ഡ്രസ്സ് ഒന്നും ഇല്ലാതെ ഫുൾ ന്യൂഡ് ആയി മഴയത്തു നിന്നും വന്നു പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്യണം.”
“അതൊരു വല്ലാത്ത പ്രോപ്സ് ആയിരിക്കുംലോ!”
“ചെയ്യിന്നു.”
ഞങ്ങൾ ഇരുവരും തമ്മിൽ സെക്സ് ചെയ്യാൻ പോകണെന്നു ഇരുവർക്കും അറിയാം. അതിനുള്ള വെവ് ലെങ്ത് ആണ് ഇപ്പോൾ ഈ സെറ്റ് ആയികൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അവൾ അകത്തേക്ക് പോയി. ഞാൻ കസേരയിൽ മുണ്ടു അഴിച്ചിട്ടു. അവളുടെ കുറിച്ച് ഓർത്തപ്പോൾ അണ്ടി കമ്പി ആകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. മഴയത്തു നടന്നു എത്തിയപ്പോളേക്കും തണുത്തു വിറക്കാൻ തുടങ്ങി.
“സരയൂ…”
അവൾ അകത്തു നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ കറുപ്പ് സാരി ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇറക്കിയുള്ള കഴുത്തിലൂടെ മുലകൾ രണ്ടും കാൽ ഭാഗം കാണാമായിരുന്നു. അവളുടെ മുടി അഴിച്ചിട്ടിരുന്നു. കറുത്ത സ്ലീവ്ലെസ് ബ്ലൗസും, കറുത്ത അടിപാവാടയും. മിന്നലിൽ പൊക്കിളിനോട് ചേർന്നു കിടന്നിരുന്ന അരഞ്ഞാണം തിളങ്ങി കണ്ടു.
“സരയൂ, നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്. ഒന്നിൻ്റെ പേരിലും നിന്നെ ഒറ്റപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ ഉണ്ടാവില്ല, ചതിക്കാൻ ഞാൻ ഉണ്ടാവില്ല. എന്നെ ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ നിനക്കെന്നെ കെട്ടിപിടിക്കാം.”
അവൾ പതിയെ
💬 Comments
View all comments