Chapter Title : യവനിക (ലെസ്ബിയൻ ) 1

നഷ്ടപെട്ട ഒരു അവസ്ഥയായിരുന്നു പോയതിന്റെ നാലാം നാൾ സൂസൻ എന്നെ ഫോൺ വിളിച്ചു ഞങ്ങൾ കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു, പിന്നെ ആഴ്ചയിൽ ആഴ്ചയിൽ ആ വിളി എന്നും വന്നുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു ആയിടക്കാണ് എന്റെ പ്ലസ്ടു റിസൾട്ട് വന്നത് തൊണ്ണൂറ്റിയൊന്നു ശതമാനത്തോടെ ഞാൻ പ്ലസ്ടു പാസ്സായി, സൂസൻ പോയ വിടവ് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ മെല്ലെമെല്ലെ മാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു ഞാൻ ഭാവിയെ കുറിച്ച് വാചാലമായി പ്ലസ്ടുവിൽ സയൻസ് വിഷയത്തിൽ ഉയർന്ന മാർക്കോടെ പാസ്സായ തനിക്കപ്പോഴാണ് മെഡിസിന് ചേരണമെന്ന് പൂതി കയറിയത്, പക്ഷേ എൻട്രൻസ് പരീക്ഷയിൽ വിചാരിച്ചത്ര റാങ്ക് നേടാൻ സാധിക്കാത്തതിനാൽ കേരളത്തിൽ മെഡിസിന് ചേരാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് എനിക്ക് അന്നേ അറിയാമായിരുന്നു, അങ്ങനെ പാലക്കാടുള്ള ഒരു കോളേജിൽ അരക്കോടിരൂപയോളം തലവരിപ്പണം നൽകിയാൽ ഒരു സീറ്റ് ഏകദേശം ഉറപ്പായപ്പോഴാണ് ഷോണിൻ അച്ചായൻ തന്റെ പള്ളിവഴിയിലുള്ള സ്വാധീനം ഉപയോഗിച്ച് അതിന്റെ പകുതിയിലും താഴേ പൈസയ്ക്ക് എനിക്ക് ബാംഗ്ലൂരിൽ പേരുകേട്ട ഒരു കോളേജിൽ സീറ്റു ഉറപ്പിച്ചു തന്നത്., വീടുവിട്ടു തനിക്കു പോവാൻ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലായിരുന്നെങ്കിലും വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു, പാലക്കാടിനെക്കാളും എന്തുകൊണ്ടും നല്ലതു ബാംഗ്ലൂരാണെന്നു എന്റെ അപ്പനും തോന്നി അവിടാവുമ്പോൾ എന്റെ കാര്യങ്ങൾ നേരിട്ട് ശ്രെദ്ധിക്കാൻ സനീഷേട്ടനും ഉണ്ടല്ലോ, അങ്ങനെയാണ്, ലിസിയെന്ന ഈ ഞാൻ ഈ ബാംഗ്ളൂരെന്ന മഹാനഗരത്തിൽ എത്തിപ്പെട്ടത്, ആകെ ഉണ്ടായ വിഷമം എന്റെ ത്രേസ്സ്യ കൊച്ചിനെ വിട്ടുപിരിയുന്നതായിരുന്നു... അങ്ങനെ ഒരു ശനിയാഴ്ച അപ്പന്റെയും അമ്മയുടയും കൂടെ ലിസ്സി ബാംഗ്ലൂർക്കു ട്രെയിൻ കയറി, സനീഷേട്ടൻ അവിടെ കോളേജിലുള്ള കാര്യങ്ങളെല്ലാം ശെരിയാക്കിയതുകൊണ്ടു തിങ്കളാഴ്ച തുടങ്ങുന്ന ക്ലാസ്സിലേക്കാണ് ഞാനും കുടുംബവും പോകുന്നത്, ചേട്ടന് അന്ന് കോളേജിൽ പരീക്ഷയായതുകൊണ്ടു ഒപ്പം കൂടിയില്ല, അങ്ങോട്ടേക്കുള്ള ട്രെയിൻ അപ്പൻ നേരത്തെ ബുക്കുചെയ്തിരുന്നു , ഞാൻ കേറിയ ബോഗിയിൽ എനിക്ക് നേരെ എതിർവശത്തായി ബാംഗ്ലൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഏതോ കോളേജിലെ പിള്ളേരാണെന്നു തോന്നുന്നു രണ്ടു ആൺപിള്ളേരും ഇരുന്നിരുന്നു, ട്രെയിൻ ഷൊർണുർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മൂത്രമൊഴിക്കാനായി അമ്മയ്ക്ക് ഒടുക്കത്തെ ശങ്ക, ലോവർ ബർത്തിൽ ജനലിനോട് ചേർന്ന് ഒരു നോവലും വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന എന്നെ അമ്മ വിളിച്ചെങ്കിലും മടികാരണം ഞാൻ വരുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു, പിന്നെ ചുമ്മാ ചൊറിയും കുത്തിയിരുന്ന എന്റെ അപ്പനേം കൂട്ടി