Chapter Title : യോദ്ധാവ് [Romantic idiot]

നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു  നിൽക്കുന്ന  ഡേവിഡിനെ ആണ്. "ഏയ് ഞാൻ നിന്നെ കണ്ട് നിന്നതാണ് " ഞങ്ങൾ പരിചയപ്പെട്ട അന്ന് തുടങ്ങിയതാ  അവന്റെ എയ്ഞ്ചൽ വിളി. അതിന്റെ കാരണം ചോദിച്ചപ്പോ നിങ്ങൾ  നേഴ്സ്മാർ ഒക്കെ  ഭൂമിയിലെ മാലാഖമ്മാർ അല്ലെ  എന്ന മറുപടി ആണ് അവൻ തന്നത്. "ലിഫ്റ്റ് വീണ്ടും പണി മുടക്കി അല്ലെ ?  " " അത് ഒരു പുതിയ കാര്യം അല്ലാലോ എല്ലാ മാസവും ഉള്ളത് അല്ലെ. " " അസോസിയേഷകാർക്ക് നല്ല ആരെങ്കിലും വിളിച്ച് ഇത് ശരിയാക്കിയാൽ എന്താ " "അങ്ങനെ ശരിയാക്കിയാൽ അവർ എങ്ങനെ മാസാ മാസം കമ്മീഷൻ  അടിക്കും. " "അതും ശരിയാ " "ഞങ്ങൾ  പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. " "ഇന്നലെ നൈറ്റ്‌ ഷിഫ്റ്റ്‌ ആയിരുന്നല്ലേ " "ഹാ " "എനിക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടം ഇല്ലാത്ത പരിപാടിയ  നൈറ്റ്‌ ഷിഫ്റ്റ്‌. രാത്രി മൊത്തം പണി എടുക്കുക അതിന്റെ ഷീണം മാറാൻ പകൽ മുഴുവനും ഉറങ്ങുക " "എനിക്കും നൈറ്റ്‌ ഷിഫ്റ്റിൽ താല്പര്യമില്ല എന്ത് ചെയ്യാൻ ഇത് ഒക്കെ ഞങ്ങളുടെ ജോലി  പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് ആണ് " ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചു  ഞങ്ങൾ അവരവരുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ കയറി. ⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️ മ്യൂസിക് പ്ലെയറിലെ പാട്ടിനൊത്ത് മൂളി  ഡേവിഡ്  അയൺ ചെയ്ത  ഷർട്ടും പാന്റും അണിഞ്ഞു. "കൊള്ളാം "

കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ഡേവിഡ് സ്വയം വിലയിരുത്തി. പെട്ടന്നവന്റെ മുഖത്തെ ചിരി മാഞ്ഞ് വിഷാദം  കടന്നു വന്നു. അവൻ കണ്ണാടിയിൽ തന്നെ നോക്കി നിന്നു അവന്റെ ഓർമ്മകൾ പുറകിലേക്കും. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചതിന് ഒന്നും കാരണം ഞാൻ അല്ല വിധി ആണ്. വിധിയെ തടുക്കാൻ ആരെകൊണ്ടും കഴിയില്ല. സംഭവിക്കാൻ ഉള്ളത് എന്നായാലും സംഭവിക്കും തനിക്കതിൽ ഒരു പങ്കും ഇല്ല. ജീവിതത്തിൽ നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്നവരും നമ്മളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരും ചിലപ്പോൾ  ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാകും  but life must go on. Because this is not the end. മനസ്സിനെ പറഞ്ഞത് പഠിപ്പിച്  മുഖത്ത് പഴയ ചിരി തിരിച്ചു കൊണ്ടു വന്ന്  ഡേവിഡ് ഓഫീസിലേക്ക്  പുറപ്പെട്ടു. ⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️ ഡേവിഡ് തന്റെ കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത് മ്യൂസിക് പ്ലയെർ ഓൺ ആക്കി വോളിയം കൂട്ടി . ദാസേട്ടന്റെ വിന്റജ്  സോങ്‌സ് കാറിൽ  മുഴങ്ങി. സ്കൂൾ ബസും കാത്ത് കളിച്ചു ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്ന കുട്ടികളും ലാഫിങ് എക്സിർസൈസ്  ചെയുന്നു ആന്റിമാരും ടോമിയെ കൊണ്ട് വോക്കിങ്ങിനു പോകുന്ന