Chapter Title : യുഗം 11 [Achilies]

ഇപ്പോൾ എനിക്ക് മരിക്കാൻ പേടിയില്ല, പക്ഷെ............" അവരുടെ അവസാന വാക്കുകളിൽ എന്തോ മറഞ്ഞു കിടക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. പക്ഷെ ഇപ്പോഴൊന്നും ചോദിക്കേണ്ട എന്നെനിക്കു തോന്നി. അൽപനേരം കൂടി ആഹ് തണലിൽ ഇരുന്നു അവർ മനസ്സിലെ വിങ്ങലെല്ലാം കരഞ്ഞു തീർത്തു. "വരുന്നില്ലേ...." ആദ്യമായി ഹേമയോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ സ്വരം നേർത്തത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

"ഇല്ല ഹരി ഞാൻ ഇത്തിരി നേരം കൂടെ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നോട്ടെ, വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടാ കനമില്ലാതെ ഇങ്ങനെ ശ്വാസം എടുക്കുന്നെ ഉള്ളു നീറാതെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ കഴിയുന്നെ....ഞാൻ കുറച്ചൂടെ ഇരുന്നിട്ട് അങ്ങ് വന്നോളാം മോൻ പേടിക്കണ്ട."ഒരു നനുത്ത പുഞ്ചിരി ഹേമ വാക്കുകൾക്കൊപ്പം എനിക്കായി നീട്ടിയപ്പോൾ തിരിച്ചും പുഞ്ചിരിക്കാതിരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. "ആഹ് പിന്നെ ഗംഗ മോൾക്ക് ഇപ്പൊ വിഷമൊന്നും കൊടുക്കരുത്, സന്തോഷായിട്ട് ഇരിക്കേണ്ട സമയാ.... മീനു കാരണം മോൻ കുഞ്ഞിനെ തല്ലീലെ, ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കണം, അധികൊന്നും വേണ്ട മോനൊന്നു അടുത്തിരുന്നാൽ മതി ആഹ് പാവത്തിന്റെ സങ്കടം മാറാൻ." അവരെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു തലയാട്ടി ഞാൻ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. വീട്ടിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ മുമ്പിൽ ആദ്യം ഒരാളെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു, എന്നെ എന്നേക്കാളധികം സ്നേഹിക്കുന്ന എന്റെ പെണ്ണ്, എന്റെ ഗംഗ..... മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോളെ പതിഞ്ഞ ഏങ്ങലടി കേൾക്കാം, പാവം.... പതിയെ നടന്നു അവളുടെ അരികിൽ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്ന് അവളോടൊട്ടി. ഞാൻ വരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന പോലെ കൈ പുറകിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു എന്റെ വയറ്റിൽ ഒന്ന് കുത്തി എന്നിൽ നിന്ന് നീങ്ങി കിടന്നു. വാശി പിന്നെ ഗംഗകുട്ടിക്ക് കൂടെപിറപ്പണല്ലോ. പിന്നെ ഒന്നും നോക്കാൻ പോയില്ല വലിച്ച് എന്റെ മേലേക്ക് കിടത്തി.