Chapter Title : യുഗം 13 [Achilies]

"അത് മോനെ പിള്ളേർ വരുമ്പോ അവർക്ക് കൂടി വേണ്ടി ഞാൻ മാറ്റിയിരുന്നു. അതാ"

അവിടെ ഞാൻ ഹേമയുടെ ഉള്ളിലെ അമ്മയെ കാണുകയായിരുന്നു. തനിക്കില്ലേലും മക്കൾക്ക് വേണ്ടി മാറ്റിവെക്കുന്ന അമ്മയെ....വസൂനെയും ഗംഗയെയും മീനുവിനെ പോലെ തന്നെ കാണുന്ന അവരിലെ ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത മാതൃസ്നേഹത്തെ....

"ഹേമേടത്തി അവശ്യത്തിനെടുത്തു കഴിച്ചോളൂ അവർ മിക്കവാറും പുറത്തൂന്നു കഴിച്ചിട്ടേ വരുള്ളൂ...."

"അത് ഗംഗ മോൾക്ക് ഇറച്ചി വല്യ ഇഷ്ടാ, ഇപ്പോളാണേൽ ഇങ്ങനുള്ള കൊതിയൊക്കെ തോന്നുന്ന സമയാ അത് മോൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ മാറ്റീത.........എനിക്കിത് മതി ഞാൻ ഇതൊന്നും കൂടുതൽ കഴിക്കാറില്ലല്ലോ...."

അവരുടെ സ്നേഹത്തിൽ എന്റെ മനസ്സും നിറഞ്ഞു. എന്റെ പ്ലേറ്റിലെ കറി പകുതി വാരി അവരുടെ പ്ലേറ്റിലേക്കിടുമ്പോൾ തടയാനെന്നോണം എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചെങ്കിലും അത് കാര്യമാക്കാതെ അവരുടെ പ്ലേറ്റിൽ തന്നെ ഞാൻ ഇട്ടു.

"അങ്ങോട്ടു കഴിക്കെന്റെ ഹേമാമ്മെ....... മക്കൾ തരുമ്പോ ഇങ്ങനെ വേണ്ടാന്ന് പറയണതെന്തിനാ....."

എന്റെ മറുപടി കേട്ടതും കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ട് അവർ എന്നെ ഉറ്റുനോക്കി ആഹ് കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ ആഴക്കടലിനെക്കാളും സ്നേഹം കണ്ടു ഒപ്പം പ്രതീക്ഷയും.

"എന്താ ഈ പിള്ളേരെ പോലെ ചോറിലിട്ടു വിരലിളക്കി കൊണ്ടിരിക്കണേ."

വീണ്ടും കഴിക്കാതെ വെറുതെ പ്ലേറ്റിൽ കയ്യോടിക്കുന്ന അവരെ നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു.
"ഇല്ല്യ മോനെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞോണ്ടാണെന്നു തോന്നണു കഴിക്കാൻ പറ്റണില്ല........ഇനി ഈ ജന്മത്തിൽ അമ്മെ എന്നുള്ള വിളി കേൾക്കാൻ കഴിയൂന്നു കരുതീതല്ല, മോൻ വിളിച്ചു കേട്ടപ്പോൾ സന്തോഷം കൊണ്ട്, എനിക്ക് ഒന്നും കഴിക്കാൻ പറ്റണില്ല....."

വിതുമ്പി കൊണ്ടാണവർ അത് പറഞ്ഞു തീർത്തത്.
ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് അവരുടെ പ്ലേറ്റ് കയ്യിലെടുത്തു പിന്നെ ഓരോ ഉരുളയാക്കി