Chapter Title : യുഗം 14 [Achilies]

കൊണ്ടാവണം പിന്നെ തിരിഞ്ഞത് അജയേട്ടന്റെ നേരെ ആയിരുന്നു.
ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു നിന്ന വസൂനെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അജയേട്ടൻ പോക്കറ്റിൽ കിടന്ന പാക്കറ്റ് എടുത്തു ദൂരെക്കെറിഞ്ഞു കളഞ്ഞു.
പക്ഷെ തടിച്ചി അതുകൊണ്ടൊന്നും തണുത്തില്ല വാശികേറി എടുത്തു പിടിച്ചു തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുന്നത് കണ്ടതോടെ കുറച്ചു മുൻപ് അവളുമാരെ പേടിയാണെന്നും പറഞ്ഞു എന്നെ കളിയാക്കിയ ആള് ദേ പോണു വസൂന്റെ പുറകെ കെഞ്ചിക്കൊണ്ട്.

"വസൂ പ്ളീസ് ഞാൻ ചുമ്മാ തമാശക്ക്.........എപ്പോഴൊന്നുമില്ല വല്ലപ്പോഴും മാത്രേ ഉള്ളു. പ്ളീസ് വസൂ ഇനി വലിക്കില്ല.....ദേ ഈ നിക്കണ ഹരിയാണെ സത്യം."

ഇങ്ങേരെന്തിനാ എന്നെ പിടിച്ചു ഇതിലേക്കിടുന്നെ....അല്ലേലെ പെണ്ണിന് വല്ലപ്പോഴും ഇത്തിരി കുടിക്കുന്നതിനോട് വലിയ എതിർപ്പില്ല, പക്ഷെ ഒരിക്കൽ കുടിച്ചതിന്റെ അനുഭവം മഹാ സംഭവമായൊണ്ട് ഞാൻ പിന്നെ അതിനു പോയിട്ടുമില്ല. പക്ഷെ വലിക്കുന്നതിനോട് വസൂന് കലിയാ കലീന്നു പറഞ്ഞാൽ മഹാകലി
ഹോസ്പിറ്റലിൽ പുകവലി കൊണ്ട് ലങ്‌സിലും മറ്റും കാൻസർ വന്നു കിടക്കുന്നവരെ കാണുന്നത് കൊണ്ട് മറ്റെന്തിനും പെണ്ണ് ചിലപ്പോ ഒന്നയഞ്ഞു തരും പക്ഷെ ഇതിനു പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട.
എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടും അവൾ അയയുന്നില്ല എന്ന് കണ്ടാ അജയേട്ടൻ അവസാന കൈ ആയ സെന്റിമെന്റസ് എടുത്തിട്ടു.

"നീ ക്ഷെമിക്കണ്ട ഒന്നുല്ലേലും ഇനി ചെയ്യില്ലെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കൂടി കേൾക്കാൻ നിന്നില്ലല്ലോ. തെറ്റു ചെയ്തിട്ട് അത് തിരുത്താന്ന് പറഞ്ഞിട്ടൂടെ അവൾക്ക് കേൾക്കണ്ട ഇനി ഇപ്പോൾ എനിക്കെന്നാ. ഞാൻ ഇനിം വലിക്കും."

പറഞ്ഞു തീർന്നതും പെണ്ണ് സ്വിച്ച് ഇട്ടതുപോലെ നിന്നു.
അങ്ങേരുടെ സെന്റി ഏറ്റെന്ന് എനിക്ക് പിടികിട്ടി. പെട്ടെന്ന് വെട്ടി തിരിഞ്ഞു അജയേട്ടന്റെ നേരെ വന്നു പിന്നെ തോളിൽ ചന്നം