Chapter Title : യുഗം 15 [Achilies]

പറഞ്ഞു വീണ്ടും കസേരയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
താഴെ ഞങ്ങളെ നോക്കി ഇരുന്ന രണ്ടു പേരോടും കണ്ണ് കൊണ്ട് തന്നെ യാത്ര പറഞ്ഞു ചിത ഉയരും മുൻപ് തിരികെ ഇറങ്ങി.

*************************************

കാറിൽ ഇരുന്നപ്പോഴും വസൂ സീറ്റിലേക്ക് ചാഞ്ഞു, കണ്ണടച്ച് ഇരിപ്പ് മാത്രം ആയിരുന്നു.

"എന്താ വസൂ…..ഇത്. നീ ഇങ്ങനെ തളർന്നു പോയാൽ എങ്ങനാ..?"

അവളുടെ ഇരിപ്പ് കണ്ടു സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ ആയപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
വീണ്ടും മൗനം.

"പോലീസ് വന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്താ പറയേണ്ടത് ഹരി……….
അവർ പോലും അറിയാത്ത ഒരു സെമിനാറിന്റെ കഥയോ..?"

കയ്യിലെ സ്റ്റിയറിംഗ് ഞെട്ടലിൽ ഒന്ന് തെറ്റി, അതിന്റെ പ്രതിഫലനത്തിൽ കാറും ഒന്ന് പാളി.
കിതപ്പടക്കി വണ്ടി എന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ ആകുമ്പോഴേക്കും എന്റെ നില വിട്ടു പോവുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം തന്നില്ല….?"

വീണ്ടും അവളുടെ സ്വരം.

"ഞാൻ പിന്നെ എന്ത് വേണം……..ഒരിക്കൽ ഇനിയും നിന്നെയും അവളുമാരെയും തേടി വരാൻ സാധ്യതയുള്ള അവന്മാരെയും പേടിച്ചു ജീവിതം മുഴുവൻ ഉരുകണോ…...അല്ലെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞു പിന്നെ അതോർത്തു നീറി ജീവിക്കണോ….ഇപ്പോൾ ഒരിക്കൽ അവർ ഉണ്ടാക്കിയ മുറിവും പേറി നടക്കുന്ന പോലെ….
എനിക്ക് മനസ്സില്ല അതിനു. ഒരിക്കൽ വീണതാ ഞാൻ ഇനി ഒരിക്കൽ കൂടി നഷ്ടം സഹിക്കാൻ വയ്യ ഇനി നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ അതിന്റെ വ്യാപ്തി നിനക്കും അറിയാല്ലോ. ഒരിക്കൽ കൂടി ഞാൻ അനുഭവിച്ചാലും നീ ഒക്കെ സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞാൽ മതീന്നേ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അതിനു വേണ്ടിയാ ഞാൻ ഇതെല്ലാം ചെയ്തേ…."

കാർ ആപ്പോഴേക്കും ഞാൻ സൈഡിൽ ഒതുക്കി ഇരുന്നു, ചുണ്ടിനിടയിലൂടെ നാവിൽ തൊട്ട ഉപ്പുവെള്ളം പതിയെ ഇറക്കുമ്പോഴും