Chapter Title : യുഗം 8 [Achilies]

മേലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
അകത്തു സോഫയിൽ ഞാൻ ഇരുന്നു, മല്ലി അവരുമായി ഞാൻ കിടക്കാറുള്ള മുറിയിലേക്ക് പോയി. അല്പം കഴിഞ്ഞ് എന്റെ മുമ്പിലൂടെ അടുക്കളയിലേക്കും അവളുടെ മുറിയിലേക്കുമെല്ലാം പോയി വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. തിരിച്ചു മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ കയ്യിൽ തുണിയും കോഫിയും ഭക്ഷണവുമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ ഇടയ്ക്ക് നോക്കി കൊണ്ടാണ് അവൾ പോവാറുള്ളതും എന്നിൽ നിന്നും ഒരുത്തരം അവൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.
പക്ഷെ ഞാനും ഇവിടെ അറിയാത്ത ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം തേടി കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഗംഗയെയും വസുവിനെയും നടന്നതെല്ലാം അറിയിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്നുള്ള ആശയകുഴപ്പത്തിലായി. ഒടുവിൽ എന്ത് തന്നെ ആയാലും അവരോടു തുറന്നു പറയണം എന്ന തീരുമാനം എടുത്തു. ലാൻഡ് ഫോണിൽ ഗംഗയെ വിളിക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെ ഈ കാര്യം പറയും എന്ന വാക്കുകൾക്കായി പരതുകയായിരുന്നു ഞാൻ.
"ഡാ ചെക്കാ, എന്താടാ പെട്ടെന്നൊരു വിളി, രാവിലെ വല്ലതും കഴിച്ചോ നീ."
"ഗംഗേ..."
എനിക്ക് മറുപടി ആയി വിളിക്കാൻ അവളുടെ പേര് മാത്രമേ പുറത്തു വന്നുള്ളൂ.
"എന്താ ഹരി എന്ത് പറ്റി നിന്റെ സൗണ്ട് എന്താ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നെ നിനക്ക് വയ്യേ,."
എന്റെ സ്വരത്തിന്റെ ഇടർച്ച പോലും മനസിലാക്കി എനിക്ക് വേണ്ടി ആവലാതിപ്പെടുന്ന ഇവളോട് എല്ലാം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അത് ഞാൻ ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റാവുമെന്നു ഇപ്പോഴെനിക്കറിയാം.
ഞാൻ നടന്നതെല്ലാം അവളോട് പറഞ്ഞു.
പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആശ്വാസം കൈവന്നെങ്കിലും അവളുടെ പ്രതികരണം എന്താവും എന്നോർത്തു ഭയവും വന്നു നിറഞ്ഞു.പക്ഷെ വിപരീതമായി എന്നെ എതിരേറ്റത് അവളുടെ നീണ്ട നിശബ്ദത ആയിരുന്നു.
"ഗംഗേ...പ്ലീസ്... എന്തെങ്കിലും പറ, ഞാൻ ചെയ്തത് തെറ്റായി പോയോ....സോറി,....സോറി..നീ മിണ്ടാതിരിക്കല്ലേ എന്തേലും ഒന്ന് പറ."
അവസാനം എന്റെ സ്വരം വിറച്ചു പോയിരുന്നു.
"ഹരിക്കുട്ടാ ഉമ്മാ....ലവ് യൂ..... ശ്ശൊ ഞാൻ അവിടെ ഇല്ലാണ്ടായി പോയല്ലോ ഇല്ലേൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരുമ്മ തന്നെനെ.
അവളുടെ മറുപടി സത്യത്തിൽ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു, പെണ്ണിന്റെ ഉള്ളിൽ തുളുമ്പുന്ന സന്തോഷം നിറഞ്ഞൊഴുകി തൊട്ടത് എന്റെ നെഞ്ചിലായിരുന്നു. അവൾ അവിടെ തുള്ളി ചാടുകയാണോ എന്ന് പോലും എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി.
"ഗംഗേ നിനക്ക്………….നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമില്ലേ, ഞാൻ ചെയ്തത്."
"തെറ്റല്ല....ശെരി........ശെരിയാണ്. ഇപ്പോഴല്ലേ നീ ശെരിക്കും ജയിച്ചെ അവർ നിന്നോട്