Chapter Title : യുഗങ്ങൾക്കപ്പുറം നീതു [Achillies]

ഒരു നേരും സത്യവും അനിവാര്യതയും ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കണ്ട അജയ് താനേ എഴുന്നേറ്റു.

"ഡി പെണ്ണെ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ വരണം…..ആരേലും ഉണർന്നു വരനും വധുവും ആദ്യരാത്രി പകുതിക്ക് വച്ച് തൊടിയിൽ കറങ്ങി നടക്കുന്നത് കണ്ടാൽ മതി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞുണ്ടാക്കാൻ,
ഇതെങ്ങാനും ഇന്ദിരാമ്മ അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പറയുകേം വേണ്ട….പൊന്നുമോളെ, അമ്മ ഒന്നും ചെയ്യത്തില്ലാ കാത്തിരുന്നു കിട്ടിയ തങ്കകുടം അല്ലെ, കിട്ടുന്ന മുഴുവൻ എനിക്കായിരിക്കും….
അതോണ്ട് സൂക്ഷിച്ചു എന്റെ പിറകെ തന്നെ വന്നോണം…"

അജയ് പറയുന്നതിനൊക്കെ തല കുലുക്കിയ നീതു വാതിൽ തുറന്നു പൂച്ചയെ പോലെ പതുങ്ങി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി അജയ് യുടെ നിഴൽപറ്റി നീതുവും.
ഹരിയുടെയും പെണ്ണുങ്ങളുടെയും മുറിയുടെ അടുത്തൂടെ പോയപ്പോൾ കുണുങ്ങി ചിരിയും അടക്കിയ സംസാരവും കേട്ട നീതു പതിയെ ശബ്ദമില്ലാതെ ചിരിച്ചു.
താഴേക്കുള്ള പടികൾ കടന്നു ഹാളിൽ വിരിച്ച പായയിൽ നീണ്ടു നിവർന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് ഉറക്കത്തിലും തുമ്പിയെ വിളിക്കുന്ന രാമേട്ടനെയും കടന്നു, ഉമ്മറ വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തു കടന്നപ്പോഴാണ് അജയ് യും നീതുവും ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടത്.

"ഹോ…..എന്റെ മോൾടെ ഒരാഗ്രഹം….ഒരു ഓപ്പറേഷനിൽ പോലും ഞാൻ ഇത്ര ടെൻഷൻ അടിച്ചില്ല,.... ഇതുപോലെ ഇനിയും ഉണ്ടോടി…"

"ആം കുറച്ചൊക്കെ ഞാൻ കണ്ടു വെച്ചിട്ടുണ്ട്...ഇപ്പോൾ മോൻ എന്നെ കൊണ്ടുപോ…"

കയ്യും വിരിച്ചു നിന്ന നീതുവിനെ ചിരിയോടെ അജയ് ഇടുപ്പിലെടുത്തു അരയ്ക്ക് കുടുക്കിട്ടു നീതു അജയ് യെ അള്ളിപ്പിടിച്ചു ദേഹത്തേക്ക് അമർന്നു.

"താങ്ങുവോ പോലീസേ….!!!"

അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു ചെറിയ പേടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

തന്റെ അരയിൽ നിന്ന് തള്ളി നിന്ന നീതുവിന്റെ തെറിച്ച വീണ പോലെയുള്ള നിതമ്പത്തിൽ കൈ അമർത്തി ഒന്നു പൊക്കി ഒന്നൂടെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുകൊണ്ട് അജയ് തൊടിയിലേക്കിറങ്ങി.

അവന്റെ കൈ ചന്തിയെ ഞെരിച്ച സുഖത്തിൽ കുറുകിക്കൊണ്ട് നീതു അജയ് യുടെ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി അവിടെയുള്ള ആൺ സുഗന്ധം നാസരന്ദ്രങ്ങളിലൂടെ വലിച്ചെടുത്തു കുറുകി.

നൈറ്റ് പാന്റിലും ലൂസ് ബനിയനിലും നിറഞ്ഞു നിന്ന നീതുവിന്റെ ലാവണ്യം കൈകളിലും ദേഹത്തും താങ്ങി അജയ് നടക്കുമ്പോൾ ബനിയനിൽ അനുസരണ കേടു കാട്ടികൊണ്ട് അജയ് യുടെ ഉറച്ച നെഞ്ചിൽ ഞെരിഞ്ഞു ഉരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന