തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍] 1797

വലത്തേ കൈക്ക് താഴെ ചുരിതാർ കക്ഷം കീറിയതാണ്. കക്ഷത്തിലെ കറുത്ത രോമം കീറലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നീണ്ടു. ഞാൻ തല മാറ്റി കളഞ്ഞു.എങ്ങനെയോ ഞാൻ കരയാതെ പിടിച്ചു നിന്നു. എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞത് സെന്തിൽ കണ്ടുകാണണം .അവനെന്റെ തോളിൽ തട്ടി.

വാവ എന്റെ കഴുത്തിൽ രണ്ടു കയ്യും മുറുക്കി ഒട്ടിപിടിച്ചു കരയാണ്. എനിക്ക് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത എന്തോരു ഫീൽ പെട്ടന്ന് തോന്നി . ഒരു കുഞ്ഞി ജീവനെ ഞാൻ നെഞ്ചിൽ വെച്ചോണ്ടാണോ. ഞാനൊന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ചപ്പോഴേക്ക് വാവയുടെ കരച്ചിൽ  നിന്നു.വാവയെ ആശ്വസിപ്പിക്കനും,കരച്ചിൽ നിർത്തിക്കാനും ഞാനുണ്ട്.

ഏട്ടത്തിക്ക് ആരുണ്ട്.അതിന്റെ സങ്കടം കേൾക്കാനും, ആശ്വസിപ്പിക്കാനും, ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാനും ആരേലുമുണ്ടോ?  എനിക്കാണേൽ എങ്ങനെ ഇടപെടണം എന്നറിയില്ല. പെട്ടന്ന് അനുഷേച്ചിയെ ഓർമ വന്നു. ഏട്ടത്തിയോട് ചേച്ചി സംസാരിക്കട്ടെ.ഞാൻ ഫോണെടുത്തു ചേച്ചിയെ വിളിച്ചു.

അങ്ങാടിയിൽ ഇതെല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ട് കമല ടീച്ചർ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.തമ്പുരാട്ടിയുടെ കുടുംബത്തിൽ വലിയ പ്രശ്നങ്ങൾ നടക്കാണെന്നുള്ള സംസാരം നാട്ടുകാരുടെ ഇടയിൽ നിന്നും ഇതിനിടെ ടീച്ചർ കേട്ടിരുന്നു.ഇന്നലെ ആദി അങ്ങാടിയിൽ ചന്ദ്രനോട് എതിർത്തു സംസാരിച്ചതും,ഏട്ടത്തിയെ തിരിച്ചു റൂമിലാക്കിയതും, പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഭാവം അവന്റെ മുഖത്തു കണ്ട് ആളുകൾ എല്ലാം പേടിച്ചെന്നും പറയുന്ന കേട്ടപ്പോ ടീച്ചറതു വിശ്വസിച്ചില്ല.

വായിൽ കയ്യിട്ടാൽ പോലും കടിക്കാത്ത,എല്ലവരോടും ബഹുമാനം കാണിക്കുന്ന,പഞ്ച പാവമായ തന്റെ സ്റ്റുഡന്റ് അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്‌തെന്ന് അംഗീകരിക്കാനായിരുന്നു അവർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട്.പക്ഷെ ഇപ്പോ സംഭവിച്ചത് കണ്ടപ്പോൾ വിചാരിച്ചപോലെയല്ല കാര്യങ്ങളെന്ന് കമല ടീച്ചർക്ക് മനസ്സിലായി. ആ കുടുംബത്തിൽ തമ്പുരാട്ടിക്ക് എതിരെ നിൽക്കാൻ ഒരാൾ ഉയർന്നു വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ സന്തോഷവും ,കൂടെ പഴയ പകയുടെ ചൂട് ഒന്നുകൂടെ ഉയരുന്നതായി തോന്നി.