തമ്പുരാട്ടി 7 [രാമന്‍] 62

“തമ്പുരാട്ടിയിന്നലെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതാ..നാളെ മുതൽ രാവിലെ പാല് വേണമെന്ന്…” ശബ്‌ദം പതുക്കെയാക്കി സ്വകാര്യം പോലെ അവർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. തിരിച്ചു വന്നപ്പോ ഏട്ടത്തിയുടെ മടിയിലുള്ള വാവക്ക്, ശാരദാമ്മ ചൂട് ആറ്റിക്കൊണ്ട് പാല് കൊണ്ട് വന്നു ഏട്ടത്തിയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു. നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാനാകാതെ ഞാൻ അനുഷേച്ചിയെ നോക്കിയപ്പോ അനുഷേച്ചി ചായയും, പാലും നോക്കി എന്നെപോലെ വിശ്വസിക്കാൻ വയ്യാതെ എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു കൂട്ടുന്നു.

ഒരു കാര്യം എനിക്ക് മനസ്സിലായി അമ്മ ഞാനിത്രം കാലം വിചാരിച്ച പോലെ, ഒട്ടും സ്നേഹമില്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണല്ല. ആ മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയോ പ്രകടിപ്പിക്കാതെ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട് .അല്ലേൽ ഇത്ര കാലം രാവിലെ കട്ടൻ കുടിച്ച ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അമ്മയെന്തിനാ ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ പാലൊക്കെ ഓർഡർ ചെയ്യുന്നത്.

അല്ല അല്ല തെറ്റി. ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയല്ല.പാല് ഇവിടെ ആവശ്യമുള്ളത് വാവക്കല്ലേ?.ഈശ്വരാ വാവക്ക് വേണ്ടി അതിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് വേണ്ടി അമ്മ പാൽ വരുത്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയോ?  സത്യം മനസ്സിലാക്കിയ എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി.കുറേ നാൾ മുന്നേ ആട്ടിയോടിച്ച പെണ്ണിന്റെ കുട്ടിക്ക്,ഇന്നലെ വരെ വീട്ടിൽ കേറ്റില്ലാന്നു പറഞ്ഞ ദേഷ്യം കാട്ടിയ ആള്. ഇത് വരെ കയ്യിലെടുക്കാനോ ,നല്ലപ്പോലെ കണ്ണുകൊണ്ട് നോക്കാനോ,ഒന്ന് കൊഞ്ചിക്കാനോ നിലക്കാത്ത വാവയുടെ കാര്യത്തിൽ ഞാനും അനുഷേച്ചിയും കാണിക്കാത്ത ശ്രെദ്ധ കാണിച്ചിട്ടുണ്ടേൽ എന്താണ് ആ മനസ്സ് നിറയെ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കണത്.