വിസ്മയ 2 [Vashalan] 107

​സരസ്വതി പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അവൾ രാഘവന്റെ ആ തടിച്ച കുണ്ണ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. അതിൽ അപ്പോഴും വിസ്മയയുടെ ഉമിനീരും സരസ്വതിയുടെ മദനജലവും ചേർന്ന് നല്ല വഴുക്കലുണ്ടായിരുന്നു. സരസ്വതി ആർത്തിയോടെ അത് തന്റെ വായ്ക്കുള്ളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ഇറക്കി (Deep Throat).

​വിസ്മയ ഇമവെട്ടാതെ ആ കാഴ്ച നോക്കി നിന്നു. അമ്മയുടെ വായയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് അച്ഛന്റെ ആ തടിച്ച സാധനം മുഴുവനായി ഇറങ്ങുന്നതും, അമ്മയുടെ കവിളുകൾ വികസിക്കുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ

വിസ്മയയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ലഹരി പടർന്നു. രാഘവൻ സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു. അയാളുടെ കൈകൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ ആഞ്ഞു മുറുകി.

​രാഘവൻ: “ആഹ്… സരസൂ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വരുന്നു… നിർത്തല്ലേ… ഹ്മ്മ്…”

​സരസ്വതി തന്റെ നാവു കൊണ്ട് ആ കുണ്ണയുടെ അറ്റത്ത് വട്ടം വരച്ചു ആഞ്ഞു ചപ്പി. രാഘവന്റെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന്, അയാളുടെ ആ തടിച്ച കുണ്ണയുടെ അറ്റത്തുനിന്നും വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള കൊഴുത്ത ദ്രാവകം (മദനജലം/പാൽ) സരസ്വതിയുടെ വായയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് ചീറ്റാൻ തുടങ്ങി. സരസ്വതി അത് പതുക്കെ പുറത്തെടുത്തു.

​വിസ്മയയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് സരസ്വതി തന്റെ ഉള്ളംകൈയിലേക്ക് ആ വെളുത്ത പാൽ പകർത്തി. അത് നൂലുപോലെ വലിയുന്നത് ആ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ വിസ്മയ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.

​സരസ്വതി: “കണ്ടോ മോളേ… ഇതാണ് അച്ഛന്റെ കരുത്ത്. ഇതിനെയാണ് വിത്ത് അഥവാ മദനജലം എന്ന് പറയുന്നത്. ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ സുഖത്തിന്റെ അങ്ങേത്തലക്കൽ എത്തുമ്പോൾ പുറത്തുവിടുന്ന ലഹരിയാണിത്. ഇതിന്റെ ഈ ചൂടും ഈ കൊഴുപ്പും കണ്ടോ…”