വിസ്മയ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു അവനെ കളിയാക്കാൻ വേണ്ടി ബാത്ത്റൂമിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾ ഓരോ ചുവട് വെക്കുമ്പോഴും ആ ടൈറ്റ് ഷർട്ടിൽ വിങ്ങി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകൾ താളാത്മകമായി തുള്ളിക്കളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “എന്തിനാ ചേട്ടാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ നിന്റെ അനിയത്തിയല്ലേ? പിന്നെ ഞാൻ അറിഞ്ഞോ ചേട്ടൻ ഈ കോലത്തിലാണെന്ന്…” അവൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
വിസ്മയയുടെ സംസാരവും അവളുടെ ദേഹത്തു നിന്നുള്ള വശ്യമായ പെർഫ്യൂം മണവും ബാത്ത്റൂമിന്റെ മറവിൽ നിന്ന അഭിജിത്തിനെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. അവൻ വല്ലാതെ ശ്വാസം വലിച്ചു. വിസ്മയ പതുക്കെ തുടർന്നു, “ചേട്ടൻ
ക്ലാസ്സിൽ പോയി കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് കമ്പ്യൂട്ടർ ഒന്ന് ഉപയോഗിക്കാമോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ വന്നതാ. അതിന് നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിറയ്ക്കുന്നത്?”
അഭിജിത്ത് കെഞ്ചുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു, “വിസ്മയേ… നീ കളിക്കല്ലേ… അമ്മ കാണും. നീ പോ എനിക്ക് റെഡിയാവണം.”
വിസ്മയ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവനെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. “ശരി… ഞാൻ പോകുന്നു. പക്ഷേ കണ്ട കണി എന്തായാലും ഉഷാറാണ്,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ തന്റെ തടിച്ച ചന്തികൾ വശ്യമായി കുലുക്കിക്കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. വിങ്ങി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ ചന്തികൾ കുലുങ്ങുന്നത് വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ അഭിജിത്ത് ആർത്തിയോടെ നോക്കി നിന്നു. അവന് അവള് പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുള് പിടികിട്ടിയിട്ടില്ല, എന്നാല് അവളുടെ
വിരിഞ്ഞ ഉടലഴകും തന്നോട് കാട്ടിയ തന്റേടവും അവന്റെ പൗരുഷത്തെ ഒരു ഇരുമ്പ് ദണ്ഡ് പോലെ കരുത്തുള്ളതാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. വിസ്മയ പുറത്തിറങ്ങി വാതിലടച്ചതും അഭിജിത്ത് ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ തന്റെ അനിയത്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ വെറും കാമമായി മാത്രം പടരുകയായിരുന്നു. അവൾ പോയി എന്ന് ഉറപ്പായ ശേഷം അവൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ വസ്ത്രം ധരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
