അമ്മ പതുക്കെ വാതിലിന്റെ ലോക്കിൽ കൈ വെച്ചു. വെളിയിൽ സെബാസ്റ്റ്യൻ അങ്കിൾ അക്ഷമനായി കാത്തുനിൽക്കുകയാണ്. അമ്മ വാതിൽ പതുക്കെ വലിച്ചു തുറന്നു.
പുറത്തെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അമ്മയുടെ നൈറ്റിയുടെ വലക്കണ്ണികളിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങി. സെബാസ്റ്റ്യൻ അങ്കിൾ അകത്തേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങവേ, മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആ രൂപം കണ്ട് ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം നിലച്ചതുപോലെ നിശ്ചലനായിപ്പോയി. താൻ സമ്മാനിച്ച നൈറ്റിയിൽ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ നിൽക്കുന്ന തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മെർലിനെ അയാൾ അവിശ്വസനീയതയോടെ നോക്കി.
അമ്മയുടെ ആ വലിയ മുലകൾ ആ വലയ്ക്കുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുന്നതും, ഇടുങ്ങിയ പാന്റിക്ക് പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന ചന്തിയുടെ വടിവുകളും അയാളുടെ കണ്ണുകളെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. സെബാസ്റ്റ്യൻ അങ്കിളിന്റെ നോട്ടം അമ്മയുടെ ആഴമേറിയ മുളച്ചാലിലേക്ക് പതിഞ്ഞതും അമ്മ ഒന്ന് തളർന്നതുപോലെ വാതിൽക്കലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിന്നു.
“മെർലിൻ… നീ… നീ ഇത് ധരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല,” അയാളുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പകരം ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ അയാളെ നോക്കി. അയാളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു വലിച്ച് അമ്മ അയാളെ വീടിന്റെ ഇരുട്ടിലേക്ക് ആനയിച്ചു. വാതിൽ അടച്ചു
സെബാസ്റ്റ്യൻ അങ്കിളിന് തന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. “മെർലിൻ…” എന്ന് ഒരിക്കൽ കൂടി കിതപ്പോടെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ അമ്മയെ വേഗത്തിൽ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആ ശക്തിയിൽ അമ്മ അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർന്നുപോയി.
