അമ്മക്കൊതിയൻ [Darkson] 37

പിന്നാലെ കേട്ടത് കട്ടിൽ ആഞ്ഞുലയുന്ന ഞെരകത്തിന്റെ ശബ്ദമാണ്. കട്ടിലിന്റെ കാലുകൾ തറയിൽ ഉരസുന്നതും, ചുവരിൽ വന്ന് ഇടിക്കുന്നതും ആ നിശബ്ദതയിൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.

ഓരോ അടിയുടെ കൂടെയും അമ്മയുടെ ദീർഘമായ ശീല്ക്കാരങ്ങൾ ഉയർന്നു,

“ഹാവൂ… സനിലേട്ടാ… മ്മ്മ്… പ്ലീസ് ഒന്ന് പതുകെ…ഉഹ്ഹ്……”

വേദന കൊണ്ടാണോ അതോ സുഖം കൊണ്ടാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം അമ്മയുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“മ്മ്….…എന്റെ….ഏട്ടാ…… അത്…അതവിടെ ഇനിയും കയറുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല….. ഉഹ്മ്മ്മ്….!! കുറച്ചു കൂടെ എണ്ണ പുരട്ടി നോക്കു…..”

അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും എന്റെയുള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. ഏത് ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചാണ് അമ്മ പറയുന്നതെന്ന് എനിക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

പിന്നീട് കേട്ടത് അച്ഛന്റെ ആവേശം മൂത്ത കിതപ്പാണ്.

“ഇന്ന് നിന്റെ ഈ കൂതിയിൽ മുഴുവനായി കയറ്റി അടിച്ചിട്ടേ ഞാൻ ഉറങ്ങുന്നുള്ളുടി……”

അച്ഛന്റെ ആ പരുക്കൻ ശബ്ദത്തിന് പിന്നാലെ അമ്മയുടെ ഒരു നീണ്ട ഞെരക്കം മുറിക്കുള്ളിൽ മുഴങ്ങി.

“ഊഹ്ഹ്…. സനിലേട്ടാ… പതുക്കെ… ഇങ്ങനെ കേറ്റിയാൽ അത് കീറിപോകും…. ആഹ്ഹ്…എന്റെ ഈശ്വരാ……!”

വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ അമ്മ തന്റെ സുഖത്തിന്റെയോ അതോ വേദനയിടെയോ പരകോടിയിൽ എത്തിയതുപോലെ വിങ്ങിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണയും എന്തോ ഒന്ന് ശരീരത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നതുപോലെ അമ്മയുടെ ശ്വാസം നിലയ്ക്കുന്ന ശബ്ദവും, പിന്നാലെ വരുന്ന ആ സിൽക്കാരങ്ങളും എന്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്താൻ തുടങ്ങി.