അമ്മയുടെ മായാലോകം [Vaisakh Murali] 737

കൊച്ചി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലെ തിരക്കിലേക്കാണ് കാസർഗോഡ് നിന്നുള്ള ട്രെയിൻ വന്നു നിന്നത്.

യദുവിനോടൊപ്പം വരുന്ന അവന്റെ അമ്മയെ സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രീ നേരത്തെ തന്നെ എത്തിയിരുന്നു.

ട്രെയിനിൽ നിന്നിറങ്ങി വരുന്ന യാമിനിയെ കണ്ടതും ശ്രീ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി.
​45 വയസ്സുണ്ടെങ്കിലും കണ്ടാൽ ആരെയും കൊതിപ്പിക്കുന്ന മാധക ശരീരവും അതിനൊത്ത ഉയരവുമുള്ള ഒരു നെയ്യ് മുറ്റിയ ചരക്ക്! ഒരു സിനിമ നടിയുടെ അത്രയും ഗ്ലാമർ അവർക്കുണ്ട്.

കൊച്ചിയിലെത്തിയപ്പോൾ അവർ ധരിച്ചിരുന്നത് ഒരു സാധാരണ സാരിയായിരുന്നു. എങ്കിലും അവരുടെ ആ പക്വതയാർന്ന വശ്യത ആ സാരിക്കിടയിലൂടെയും വ്യക്തമായിരുന്നു.

​ശ്രീ ഒരു ഗേ ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ യാമിനിയോട് ഒരു പുരുഷസഹജമായ കാമമല്ല, മറിച്ച് ഒരു കലാകാരന് തന്റെ മോഡലിനോട് തോന്നുന്ന ആരാധനയാണ് തോന്നിയത്. “എന്റെ ദൈവമേ… എന്തൊരു ഐശ്വര്യമാണ് അമ്മയെ കാണാൻ!” ശ്രീ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

​യദു അമ്മയെ ശ്രീയുടെ അടുത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു. “അമ്മേ, ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞ ശ്രീഏട്ടൻ. എന്റെ ബോസും ഏറ്റവും നല്ല സുഹൃത്തും.” യദു പരിചയപ്പെടുത്തി.

​യാമിനി ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ ശ്രീയെ നോക്കി കൈകൂപ്പി. “നമസ്കാരം.”

​ശ്രീ ആവേശത്തോടെ മുന്നോട്ട് വന്നു. “നമസ്കാരം അമ്മേ. യദു എപ്പോഴും അമ്മയെക്കുറിച്ച് പറയാറുണ്ട്. പക്ഷേ, നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ… സത്യം പറയാമല്ലോ, യദു പറഞ്ഞതിനേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് സുന്ദരിയാണ് അമ്മ.”

​അത് കേട്ടപ്പോൾ യാമിനിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ നാണം പടർന്നു. ശ്രീ വിട്ടില്ല, അവൻ യദുവിനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “എടാ യദൂ, നിനക്ക് ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു അമ്മയുണ്ടായിട്ടും നീ എന്നോട് അത് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ! കണ്ടാൽ നിന്റെ ചേച്ചിയാണെന്നേ പറയൂ.”