അപ്പുറത്തെ വീടുകളിൽ ലൈറ്റുകൾ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. റോഡിലൂടെ ഇടയ്ക്ക് ആളുകൾ നടന്നുപോകുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം. പക്ഷേ മരങ്ങളുടെയും മതിലിന്റെയും മറവിൽ താൻ സുരക്ഷിതയാണെന്ന് അവൾ സ്വയം വിശ്വസിച്ചു.
“ഞാൻ… ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി അർജു…” അവൾ ഫോണിലേക്ക് നോക്കി മന്ത്രിച്ചു.
അർജുൻ ആ കാഴ്ച കണ്ടു ലഹരിപിടിച്ചു. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ നിൽക്കുന്ന അമൃത. അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്റെ കൈയ്യിലെ കൺട്രോൾ ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്പീഡിലേക്ക് മാറ്റി.
“ആഹ്…!” അമൃതയുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഒരു നിലവിളി ഉയരാൻ ആഞ്ഞു, പക്ഷേ അവൾ കൈകൾ കൊണ്ട് സ്വന്തം വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. മുറ്റത്തെ ആ തണുത്ത കാറ്റും ഉള്ളിലെ ആ തീപ്പൊരിയും അവളെ വട്ടാക്കി. അവൾ അര ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്ന് കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
“അർജു… മതി… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വരും…” അമൃതയുടെ കാലുകൾ കൂട്ടിയിടിച്ചു. റോഡിലൂടെ ആരോ നടന്നുപോകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവൾ ഭയത്തോടെ മതിലിനോട് ചേർന്നു നിന്നു. ആ ഭയവും കാമവും കലർന്ന നിമിഷത്തിൽ അവളുടെ ഉള്ളിലെ സർവ്വ നിയന്ത്രണങ്ങളും തകർന്നു. ആ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ, ആരും കാണാത്ത ആ ഇരുട്ടിൽ, അമൃതയുടെ ഉള്ളിലെ ആ തിരമാലകൾ അണപൊട്ടി. അവൾ തളർന്ന് മതിലിലൂടെ താഴേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങി
അമൃത ആ മുറ്റത്ത് നിന്ന് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. താൻ ഓടിക്കളിച്ചു വളർന്ന, എല്ലാവരും അടക്കവും ഒതുക്കവുമുള്ള പെണ്ണെന്നു പുകഴ്ത്തിയ ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് തന്നെ ഇപ്പോൾ നഗ്നയായി നിൽക്കുന്നു എന്ന ചിന്ത അവളെ വന്യമായി ചൂടുപിടിപ്പിച്ചു.
