വിനു മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങാതെ സിറ്റൗട്ടിലെ ആ ചൂരൽ കസേരയിൽ അമൃതയെ ചേർത്തിരുത്തി. സിറ്റൗട്ടിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് നിലാവിന്റെ ഒരു നേർത്ത വെളിച്ചം മാത്രമേ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പരസ്പരം മുഖം പോലും വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയാത്ത അത്രയും ഇരുട്ട്.
വിനു അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട് അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.
“അമ്മൂസേ… ഞാൻ ഇന്നലെ ചെയ്തത്.. എനിക്ക് അറിയില്ല… കുറെ നാൾ ആയിട്ട് എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു ഫാന്റസി ഉണ്ട്.. ഇപ്പോളാണ് തുടങ്ങിയത് എന്ന് അറിയില്ല എനിക്ക്.. നീ… നീ എന്നെ വെറുക്കരുത്.. മെൽബണിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സമയത്തും എനിക്ക് ഇങ്ങനെ… ” അവൻ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.
അമൃത ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ തന്റെ ഉള്ളിലായിരുന്നു. അർജുൻ ആ വൈബ്രേറ്റർ ഓഫ് ചെയ്തിരുന്നില്ല. അത് പതുക്കെ, വളരെ താഴ്ന്ന വേഗതയിൽ ഉള്ളിൽ ഇങ്ങനെ ഇരമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ സ്പന്ദനത്തിലും അവൾ അറിയാതെ വിനുവിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
“നീ എന്താ ഇങ്ങനെ വിറയ്ക്കുന്നത്?” വിനു ചോദിച്ചു. അവൻ അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ തലോടി.
അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ഒരു അവനോട് പാവം തോന്നി.. അവൾ കാൾ കട്ട് ആക്കി അവനോട് ചേർന്ന് ഇരുന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..
“എന്നെ നിങ്ങൾ അല്ലാതെ വേറെ ഒരാൾ കളിക്കുന്നത് കാണണോ? അതാണോ. നിനക്ക് വേണ്ടത്? നിന്റെ പെണ്ണിനെ വേറെ ഒരാൾ കളിക്കുന്നത് കാണാൻ നിന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റുമോ ?
വിനു ഒന്ന് നടുങ്ങി, ആ ചോദ്യം അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ അവൻ “അത്.. അത് … അമ്മു.. ”
അർജുന്റെ കാൾ നിരന്തരം അവളുടെ ഫോണിൽ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഫോൺ സൈലന്റ് മോഡിൽ ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് വിനു അറിയുന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട് വിനു.. നാളെ എന്റെ തീരുമാനങ്ങളിൽ നിനക്കു വിഷമം ഉണ്ടാവരുത് എന്നെ എനിക്ക് പറയാൻ ഉള്ളു..
അമൃത. അർജുൻ വൈബ്രേറ്ററിന്റെ വേഗത പതുക്കെ കൂട്ടി. വിനു അവളുടെ കഴുത്തിൽ പതുക്കെ ഉമ്മ വയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ആ വിറയൽ ശക്തമായത്.
അവൻ ഒന്ന് നടുങ്ങി.. തന്റെ അമ്മൂസ് തന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ പോവുകയാണോ എന്നവൻ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി. “അമ്മു നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുകയാണോ ?”
