“ഇത് എന്റെ അമ്മു തന്നെയാണോ?” അവൻ ഉള്ളിൽ ചോദിച്ചു.
തന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന അമൃതയുടെ മാറ്റം അവനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതിനോടൊപ്പം തന്നെ, അവന്റെ സിരകളിൽ പുതിയൊരു ലഹരി പടർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ വടിവുകളും നാടൻ പെണ്ണിന്റെ കൊഴുപ്പും പുറത്തുകാണുന്ന തരത്തിലുള്ള ഈ വസ്ത്രങ്ങൾ അവൾ ആർക്കുവേണ്ടിയാണ് അണിയുന്നത്? അർജുന് വേണ്ടി!… ആ ചോദ്യം അവന്റെ അവന്റെ നിഷ്ക്കളങ്ക മനസ്സിൽ ഉയർന്നെങ്കിലും, അവളുടെ പുതിയ രൂപം കാണാനുള്ള വന്യമായൊരു ആഗ്രഹം അവനെ കീഴ്പ്പെടുത്തി.
അവന്റെ അരയിലെ പൂട്ടിനുള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.
“അമ്മൂ… ഇതൊക്കെ… ഇതൊക്കെ നീ വാങ്ങിയതാണോ?” വിനു വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
അമൃത അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ഒരുതരം നിഗൂഢതയായിരുന്നു.
“അതെ…ഇതൊക്കെ ഇനി എനിക്ക് വേണ്ടിവരും”
വിനു മുറിയിൽ നിൽക്കുന്നത് അമൃതയ്ക്ക് ഒരു അസ്വസ്ഥതയായി തോന്നി. ആ റിമോട്ട് വൈബ്രേറ്ററും ബട്ട് പ്ലഗ്ഗും തലയണയുടെ അടിയിൽ നിന്നും അവൾ വേഗത്തിൽ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു. വിനു അത് കണ്ടോ എന്ന് അവൾക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.
“നീ ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങാമോ? എനിക്ക് ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആവണം… ഡ്രസ്സും മാറണം,” അമൃത സ്വരം കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
വിനു ഒന്നും മിണ്ടാതെ, ഒരു കുറ്റവാളിയെപ്പോലെ തല താഴ്ത്തി മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവൻ വാതിൽ അടച്ചതും അമൃത ഓടിപ്പോയി കുറ്റിയിട്ടു. അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുകയായിരുന്നു. കട്ടിലിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ആ വന്യമായ വസ്ത്രങ്ങളിലേക്കും ടോയ്സുകളിലേക്കും നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ ശ്വാസം മുറുകി.
