മുറിക്കുള്ളിൽ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ച് അവൾ കാത്തുനിന്നു. പുറത്ത് അമ്മ വിനുവിനോട് യാത്ര പറയുന്നത് കേൾക്കാം. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ആകുന്ന ശബ്ദവും അത് ഗേറ്റ് കടന്നു പോകുന്നതും അവൾ ഉറപ്പിച്ചു. വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ അവളും വിനുവും കുഞ്ഞും മാത്രം.
അമൃത പതുക്കെ മുറി തുറന്നു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും വിനു കുഞ്ഞിനെയും എടുത്തു മുകളിലേക്ക് കയറി വരികയായിരുന്നു. ഗോവണിയുടെ പടികൾ കയറി വന്ന വിനു പെട്ടെന്ന് പാതിവഴിയിൽ നിന്നുപോയി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.
തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ആ പഴയ അമൃതയല്ലെന്ന് അവന് തോന്നി. ആ കറുത്ത ബോഡികോൺ ഡ്രസ്സ് അവളുടെ ഓരോ വടിവുകളെയും വന്യമായി എടുത്തു കാട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വശങ്ങളിലെ ആ വിടവിലൂടെ അവളുടെ വെളുത്ത തൊലി പുറത്തു കാണാം. ബ്രായുടെ സപ്പോർട്ട് ഇല്ലാതെ ആ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വിനുവിന്റെ ശ്വാസം മുറുകി.
“അമ്മൂ…” വിനുവിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി. അവന് കൂടുതൽ ഒന്നും ചോദിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അമൃത അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ഉള്ളിലെ ആ വൈബ്രേറ്റർ അപ്പോഴും നിശബ്ദമായി അവിടെ ഇരുന്നു. അവൾ വിനുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പതുക്കെ നടന്നു വന്നു.
“അമ്മ പോയോ?” അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“ഉം… പോയി…” വിനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മാറിടത്തിൽ നിന്നും താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. പഴയ അമൃത ഒരിക്കലും ധരിക്കാത്ത ആ വസ്ത്രം അവളിൽ വരുത്തിയ മാറ്റം അവനെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.
