അവൾ ഫോണെടുത്ത് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അർജുന്റെ നമ്പറിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു. രണ്ടാം ബെല്ലിൽ തന്നെ അർജുൻ ഫോൺ എടുത്തു.
“ഹലോ, അമ്മൂസേ… സാധനങ്ങളൊക്കെ കിട്ടിയോ?” അപ്പുറത്ത് അർജുന്റെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള ചിരി കലർന്ന ശബ്ദം.
“അർജുൻ… നീ… നീ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ അയച്ചത്?” അമൃത കിതച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. “ആ വസ്ത്രങ്ങൾ… പിന്നെ ആ സാധനങ്ങൾ… ”
“അതൊക്കെ നിനക്കു വേണ്ട സാധനങ്ങൾ ആണ് അമ്മു” അർജുൻ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു.
“ആ റിമോട്ട് വൈബ്രേറ്റർ കണ്ടോ? അത് നീ ഇപ്പോൾ തന്നെ നിന്റെ ഉള്ളിൽ വെക്കണം. നീ എവിടെ പോയാലും, എന്ത് ചെയ്താലും അത് അവിടെ ഇരിക്കണം..”
അറിയാതെ ഒരു കുസൃതി അവളിൽ ഉണർന്നു. അവൾ ഫോണിലൂടെ ചുണ്ട് ചുളിച്ചുകൊണ്ട് മെല്ലെ പറഞ്ഞു:
“അയ്യടാ! വേണമെങ്കിൽ തനിയെ അങ്ങ് വെച്ചാൽ മതി. എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റില്ല!”
അപ്പുറത്ത് അർജുൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു വന്യതയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“അമ്മൂസേ… ഞാൻ നേരിട്ട് വന്ന് അത് വെച്ച് തരണോ? ? അത് വെക്കാൻ വേണ്ടി നിന്നെ ഞാൻ എങ്ങനെയായിരിക്കും പിടിക്കുക എന്ന് അറിയുമോ നിനക്ക്. എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ വൈബ്രേറ്റർ മാത്രമല്ല നിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് വെക്കുക. അതിലും നല്ലത് മിണ്ടാതെ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നതാണ്. അനുസരണയുള്ള കുട്ടി ആയാൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം.”
അവന്റെ വാക്കുകളിലെ ആ ഗാംഭീര്യവും അതിലൊളിഞ്ഞിരുന്ന അർത്ഥവും അമൃതയെ ഒന്ന് പിടിച്ചുലച്ചു. അവൻ നേരിട്ട് വന്ന് അത് ചെയ്യുന്ന കാര്യം ആലോചിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.
