“വിനു…നീ ഓഫ് ആയോ.. മുറിയിലേക്ക് പോകാം?” അമൃത വളരെ പതുക്കെ അവന്റെ കാതിൽ ചോദിച്ചു.
“ഉം… ആകെ… ആകെ ഒരു മങ്ങൽ പോലെ അമ്മൂസേ… നീ… നിനക്ക് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടോ ?” വിനുവിന്റെ വാക്കുകൾ കുഴഞ്ഞു. അവൻ കൈ നീട്ടി അമൃതയെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ കൈകൾക്ക് ലക്ഷ്യം തെറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അമൃതയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. വിനു ഏകദേശം ‘ഓഫ്’ ആയിക്കഴിഞ്ഞു. അവന്റെ കാഴ്ച മങ്ങിയിരിക്കുന്നു, ചുറ്റും നടക്കുന്നത് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം അവൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി.
അവൾക് ദേഷ്യവും വിഷമവും ഒരുമിച്ച് വന്നു..
“എപ്പോളും നീ ഇങ്ങനെ ആണ് വിനു.. എന്റെ കാര്യത്തിൽ.. നിനക്ക് ഇപ്പോൾ സുഖിക്കാൻ മറ്റ് പലതും ഉണ്ട് എനിക്കോ.. അതുകൊണ്ടാ കണ്ടവന്മാർ കട്ട് തിന്നാൻ വരുന്നേ.. നിന്റെ കൂടെ ഒരു ഒതുങ്ങിയ ജീവിതമല്ലേ ഈ പെണ്ണ് ആഗ്രഹിച്ചുള്ളു. വിനു നീ എന്നെ എങ്ങോട്ടാ ഈ കൊണ്ട് പോകുന്നെ എന്ന് നീ അറിയുന്നുണ്ടോ ?”
അവൾ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു … പക്ഷേ ഇതൊന്നും കേൾക്കാനോ മനസ്സിലാക്കാനോ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല.. അവളുടെ വേവലാതികൾ ആ അർദ്ധ രാത്രിയിൽ കേൾക്കാൻ അവൾ കളിച്ചു വളർന്ന ആ പഴയ തറവാടിന്റെ ചുമരുകൾ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു.. മച്ചിലെ ആ പഴയ രഹസ്യവും..
എന്തോ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച പോലെ അവൾ ഫോൺ എടുത്ത് അർജുൻ വിളിച്ചു അപ്പുറത്തെ തലയ്ക്കൽ അർജു
“നീ മോശം സ്ത്രീ അല്ല അമ്മൂസേ, ഞാൻ നിന്നെ അങ്ങനെ ആക്കാൻ വന്നവനുമല്ല.. അവൻ നിന്നെ ഒരിക്കലും നിനക്ക് വേണ്ട പോലെ ട്രീറ്റ് ചെയ്തിട്ടില്ല.. നീ ഇപ്പോൾ ഉള്ള ജീവിതത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ അർഹിക്കുന്നുണ്ട്.. അതാ ഞാൻ..”
“ഫക്ക് മി അർജു.. ഫക്ക് മി ഹാർഡ്” അമൃത കടുപ്പിച്ചു അവനോട് പറഞ്ഞു
