അമൃതയുടെ സംസാരത്തിൽ കടുത്ത കാമം കലർന്നിരുന്നു. അവൾ പൂർണ്ണമായും അർജുന്റെ ആജ്ഞകൾക്ക് അടിമപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു. ഓരോ തവണ വൈബ്രേഷൻ കൂടുമ്പോഴും അവൾ അരമതിലിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് പിന്നിലേക്ക് വളഞ്ഞു.
“അർജു… എന്റെ ഉള്ളിലെ വെള്ളം… അത് ഇപ്പോൾ… വീണ്ടും വരും… എനിക്ക്… എനിക്ക് വരുവാ… ആഹ്ഹ്… അർജു… ഞാൻ നിന്റെ കൊതിച്ചിയാ..”
സുഖം കൊണ്ടും കടുത്ത കാമം കൊണ്ടും ആ നാടൻ പെണ്ണ്.. മെൽബണിലെ ആ പഴയ എച് ആർ മാനേജർ വായ്ക്കുകൾ കിട്ടാതെ പുലമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു.
അവളുടെ വായിൽ നിന്നും ഉമിനീർ നൂലുകൾ പോലെ അവളുടെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിലേക്ക് ഇറ്റിറ്റുവീണു. അമിതമായ സുഖം കൊണ്ട് അവളുടെ വായ പാതി തുറന്നിരുന്നു. അവൾ ഇരിക്കുന്ന ആ സിമന്റ് അരമതിലിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ ആ ‘കൊതിവെള്ളം’ വലിയൊരു പാടയായി പടർന്നു. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ ആ നനവ് വെള്ളിപോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“അർജു… ആഹ്… നോക്ക്…” അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു, “ഞാൻ… ഞാൻ നിന്റെ വെറും ഒരു വേശ്യയായി മാറിയോടാ? പറയ് അർജു…”
അവളുടെ ഉമിനീരും ശരീരത്തിലെ വിയർപ്പും ആ അരമതിലിനെ നനച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
അർജുൻ പെട്ടെന്ന് സ്പീഡ് മാക്സിമത്തിലേക്ക് ലോക്ക് ചെയ്തു. അമൃതയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ പിന്നിലേക്ക് വളഞ്ഞു. “ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്…! അർജൂ…! വരുന്നു… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വരും! അർജൂ…!”
അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ആ ശബ്ദം പുറത്തുവരാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ തന്റെ കൈ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ ഇരുട്ടിൽ, നിലാവെളിച്ചത്തിൽ, വിനുവിന്റെ ബോധമില്ലാത്ത സാന്നിധ്യത്തിൽ അമൃത തന്റെ സുഖത്തിന്റെ പരമകാഷ്ഠയിലേക്ക് അതിവേഗം കുതിച്ചു
