അർജുൻ ആ കാഴ്ച കണ്ട് പൂർണ്ണമായും നിയന്ത്രണം വിട്ടു. ഇയർബഡിലൂടെ അവന്റെ ശബ്ദം ഒരു ചാട്ടുളി പോലെ അമൃതയുടെ കാതിൽ പതിച്ചു.
“അമൃതാ… നീ.. നീ എന്റെ പൂറി ആണ്! എന്റെ സ്വന്തം വേശ്യപ്പൂറി!”
ആ വാക്ക് കേട്ടതും അമൃതയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു. ആദ്യമായാണ് അർജുൻ അവളെ ഇത്രയും തരംതാഴ്ന്ന, എന്നാൽ അത്രമേൽ വന്യമായ ഒരു വാക്ക് വിളിക്കുന്നത്. ആ വിളിയിൽ അവൾക്ക് നാണമല്ല, മറിച്ച് അണപൊട്ടിയൊഴുകുന്ന കാമമാണ് തോന്നിയത്.
“ആഹ്… അർജു!” അവൾ നിലവിളിയോടെ ആ അരമതിലിൽ ഇരുന്ന് ആടി.
അതേടാ… ഞാൻ നിന്റെ പൂറിയാണ്! നിന്റെ മാത്രം വേശ്യ… നിന്റെ കൊതിച്ചി! എന്നെ എന്തും വിളിച്ചോ… ഞാൻ നിന്റെ സ്വന്തം വേശ്യപ്പൂറിയാണ്!”
അമൃതയുടെ ഉള്ളിൽ ആ ഉപകരണം ഭ്രാന്തമായി നൃത്തം ചെയ്തു. അവളുടെ വിയർപ്പും ഉമിനീരും നേരത്തെ തന്നെ അരമതിലിൽ പടർന്നിരുന്നു. അർജുന്റെ ആ വിളിയും ഉള്ളിലെ ആ വന്യമായ ചലനവും ചേർന്നപ്പോൾ അമൃതയുടെ സർവ്വ നിയന്ത്രണങ്ങളും തകർന്നു.
“അർജൂ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വരുന്നു!! ആഹ്ഹ്ഹ്!”
അവളുടെ മാന്യതയുടെ എല്ലാ അതിർവരമ്പുകളും ആ നിമിഷം തകർന്നു വീണു. അരമതിലിൽ കാലുകൾ പരമാവധി അകത്തി വെച്ച്, വിയർപ്പിൽ കുളിച്ച തന്റെ നഗ്നമേനി നിലാവിനു കാട്ടിക്കൊടുത്ത് അവൾ ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ പുളഞ്ഞു.
അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട്, ആ ഇരുട്ടിൽ വിനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പച്ചത്തെറി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“നിന്റെ ഈ കൊതിച്ചി പൂറിക്ക് വരുന്നു! നിന്റെ വേശ്യപ്പൂറിക്ക് നീ തരുന്ന സുഖം സഹിക്കാൻ വയ്യാണ്ടായി അർജു! ആഹ്ഹ്!”
